Bart De Wever, Daniella Somers, Pieter Embrechts en Adriaan Van den Hoof stonden oog in oog met een inbreker

© Jelle Vermeersch

Maar nóg traumatischer is het om oog in oog te staan met een inbreker: een ervaring die de meeste mensen hun leven lang niet meer vergeten. Wij zochten vier bekende Vlamingen op die het konden navertellen.

"'Raar hoor: je komt je huis binnen en daar staat een man met jouw televisie in zijn armen'"

De verhalen van Bart De Wever, Daniella Somers en Pieter Embrechts leest u in Humo 3601 van dinsdag 8 september.

Adriaan Van den Hoof: 'Dag vreemde man'

Acht jaar geleden betrapte acteur en tv-presentator Adriaan Van den Hoof een inbreker op heterdaad in zijn Antwerpse appartement.

Adriaan Van den Hoof «Ik kwam in de late middag thuis en merkte dat mijn voordeur openstond. Binnen zag ik dat mijn dekbedovertrek in de living op de grond was gelegd. Op die overtrek lagen mijn computer, wat kleren en schoenen, een paar keukentoestellen en mijn videorecorder, allemaal op een grote hoop.

»Ik keek opzij, en daar stond een vreemde magere man met een petje, met mijn televisie in zijn armen. Het duurde even voor ik besefte wat er aan de hand was, en van die paar seconden maakte hij gebruik om mijn tv neer te zetten, iets te roepen in een vreemde taal en vervolgens langs mij heen te schieten, de gang in. Ik begon zelf keihard te roepen en rende onmiddellijk achter hem aan. Op de trap had ik hem bijna te pakken, maar hij duwde mij weg, waardoor ik viel.

»Op straat zag ik hem nog net in een witte bestelwagen stappen en wegrijden. Ik heb onmiddellijk de politie gebeld en de nummerplaat doorgegeven. Ondertussen, terwijl ik daar wat verweesd op straat stond te telefoneren, kwam Jan Eelen aangewandeld, met wie ik had afgesproken. Precies op dat moment reed die witte bestelwagen opnieuw voorbij en zag ik dat ik de eerste keer één cijfer verkeerd had gezien. Dat heb ik nog aan de politie gemeld, en daarna ben ik met Jan naar boven gegaan.

»Daar bleek pas wat een ravage die kerel had aangericht. Alle kasten waren omvergesmeten, alle lades lagen op de grond, de matrassen waren van mijn bed gehaald, niet één ding stond of lag nog op zijn plaats... Zijn modus operandi was heel simpel: hij spreidde een deken of dekbedovertrek uit op de vloer, legde daar alle spullen op die hij wou meenemen, en versjouwde die hele handel vervolgens naar zijn bestelwagen. Op het moment dat ik thuiskwam, had hij al drie of vier ladingen naar zijn bestelwagen gebracht. Als ik hem niet had betrapt, had hij waarschijnlijk mijn hele appartement leeggehaald.»