'Mannenliefde': Wim De Vilder en zijn vriend Stefaan Fagot

Enkele quotes van Wim De Vilder en Stefaan Fagot

• Stefaan Fagot «Ik ben muzikant in het Leuvens Alumni Orkest, maar enkel in mijn vrije uren. Weet je trouwens dat Jan De Vilder, de broer van Wim, ook in dat orkest speelt? We waren al jaren bevriend toen hij me aan Wim voorstelde. Jan vertelde me zo nu en dan over zijn amoureuze perikelen, en op een dag vroeg hij of ik geen vriendin had. Toen hij hoorde dat ik homo was, zei hij: 'Dat is niet erg, mijn broer is ook zo.' Ik vroeg hem of zijn broer een beetje knap en slim was. Wim bleek méér dan een beetje knap en slim te zijn, en ik nam hem mee uit naar de bioscoop.»

  "'Hij kent me door en door: mijn goede en mijn slechte kanten'"

• Wim De Vilder «Een klein jaar geleden organiseerden we een feest omdat we vijftien jaar samen waren. Het was erg gezellig en bij het afscheid zei een vriendin: 'Goh, dit was wel een heel bijzonder feest, want iedereen hier ziet jullie zo graag!' Dat was nu echt zo'n moment waar ik energie uit kan putten. Ik vond het frappant dat ze had aangevoeld hoe intiem en echt onze vriendschapsbanden zijn.»

• Stefaan Fagot «Ik zie Wim graag bezig. Dan zegt hij: 'Nu ga ik dat doen,' en hij pakt de telefoon en regelt het gewoon. Als ik vandaag iets moet doen, denk ik wel eens - vooral dan in het weekend: 'Ach, ik doe het morgen wel.' Ik ben op mijn best als ik een deadline moet halen, maar door naar Wim te kijken heb ik geleerd om ook zonder deadline de zaken wat sneller aan te pakken.»

• Wim De Vilder «Onze ruzies zijn hevig, maar ze duren nooit lang. Stefaan en ik hebben altijd goed ruzie kunnen maken: we zijn allebei extravert en kroppen niets op. Laatst vertelde een vriend me dat hij niet over zijn irritaties kon praten en dat het dan plots tot een uitbarsting kwam, maar zo gaat het bij ons niet. Onenigheid wordt onmiddellijk uitgesproken: dat houdt onze relatie gezond.»

• Wim De Vilder «Stefaan kent me door en door, mijn goede en mijn slechte kanten. Dat biedt een zeker comfort: ik hoef hem niets uit te leggen, ik hoef niets meer te bewijzen. In die gemoedsrust schuilt natuurlijk ook een valkuil, want zo dreig je in te dommelen. Terwijl het wél de bedoeling is dat je in je relatie blijft investeren.»

• Wim De Vilder «Als je opgroeit in de jaren zeventig, tachtig en je realiseert dat je homo bent, gonst het door je hoofd dat je nooit kinderen zult hebben. Dat maakt deel uit van het verwerkingsproces, van die grote berg waar je overheen moet klauteren. Maar toen ik een eind in de dertig was, konden homo's plots wél kinderen adopteren - en het vereist een hele switch om dáár weer aan te wennen. Je moet je identiteit herzien, en misschien kan ik dat gewoon niet meer opbrengen.»

U leest meer in Humo 3601 van dinsdag 8 september.