Roos Van Acker en An Lemmens, het dubbelinterview

© Johan Jacobs

Roos Van Acker «Ik heb er wel even bij stilgestaan, omdat de kranten alles zo begonnen op te kloppen. Ik ben dan meteen met de baas gaan praten, en die zei: 'Maar nee, we willen jou niet kwijt! We hebben alleen nu niets in de aanbieding.' Ik ben dan zelf dingen gaan voorstellen, en toen was er opeens 'Hole in The Wall'.»

"'Mensen mogen nog zoveel zeggen dat ze met me naar bed willen, ik blijf mezelf lelijk vinden'"

An Lemmens «Ja, omdat ik mezelf niet echt een familiezendergezicht vond hebben. Dat ik toch nog iets meer niche ben dan de gemiddelde Walter Grootaers.»

Roos «'So You Think You Can Dance' loopt wel op vtm, maar het heeft een hoog MTV-gehalte, vind ik.»

Roos «Ja, en 'Hole in the Wall' heeft ook absoluut geen inhoud. Daarom heb ik er zwaar over nagedacht. Maar mijn vader zei: 'Komaan Roos, doe het nu maar. De mensen hebben nood aan amusement. Je moet niet altijd de wereld willen verbeteren.' Het is gewoon lol, meer niet. Ik heb het ook nooit anders verkocht. Ik zeg niet dat ik het mijn hele leven wil blijven doen, maar ik moet toegeven: ik vond het best wel fijn. Ik heb voor het eerst multicamera kunnen doen, met een publiek erbij. Bij 'Peking Express' groeide ik als mens, hier groei ik in mijn vak.»

An «Ik had eigenlijk niks met dansen - ik had nog nooit een dansprogramma bekeken op tv. Maar op die audities viel mijn mond open. Voor die mensen is dansen niet zomaar een hobby, maar hun leven, hun passie. Ik kan daar echt jaloers op zijn. Die mensen kunnen echt iets.»

An «Goh. Ik lees heel graag.»

Roos «Maar heb je niets waar je je gevoelens in kwijt kunt? Als er iets uit je systeem moet, wat doe jij dan?»

An «Lezen. Daar word ik rustig van. Lezen is voor elke emotie en alle omstandigheden, vind ik.

»Of ik zorg voor mijn dieren. Je doet mij geen groter plezier dan mij ergens in de natuur te zetten met mijn dieren, zonder andere mensen in de buurt. Ik heb twee honden en vijf katten, allemaal op straat gevonden toen ze op sterven na dood waren. Dat geeft mij een enorme bevrediging, dat ik weet: als ik niet voor dat beest was gaan zorgen, was het nu dood. Het is een cliché, maar je krijgt daar zoveel van terug.»

An «Ik vind dat ik er perfect mee kan praten. Ik zeg daar iets tegen en dan...»

Roos «Krijg je een lik?»

An «Ja, of ze komen bij je liggen. Dat is zo simpel allemaal, zo basic: what you see, is what you get. Dat geeft mij rust.»

Fotospecial: Roos Van Acker en An Lemmens

• Bekijk de fotospecial van An Lemmens en Roos Van Acker