Reconstructie van een moordpartij: het verhaal van Junior Kabunda (19)

Bij zijn arrestatie - nota bene door dezelfde flik die hem twee jaar geleden had opgepakt voor de brutale moord op een joodse pianist - verzette hij zich niet. Hij ging naar verluidt meteen tot bekentenissen over.

"'Ik kan maar niet geloven dat hij zijn dochtertje verstikt heeft. Hij hiéld van haar'"

Maak kennis met Junior Pashi Kabunda, 19 jaar, bendelid. Een stille jongen, zeggen zijn vrienden, verlegen zelfs. Stotteraar, koksleerling, tienervader. Bij momenten humeurig en impulsief, wat kan leiden tot plotse maar hevige uitbarstingen van geweld. En planning is niet zijn sterkste kant.

De Wolstraat in Brussel, een grauwe, smalle straat, geprangd tussen de kleine ring, het Justitiepaleis en het Sint-Pietersziekenhuis. Hier heeft Junior Pashi Kabunda gewoond, in een nieuwbouw op nummer 51. De buurtbewoners herinneren zich het gezin. Vader Alfonse is cipier, moeder werkt bij De Post. Het is niet helemaal duidelijk of alle kinderen in het gezin wel écht kinderen waren van Alfonse, zegt een buur: 'Dat is vaak zo bij Afrikanen: je weet niet hoe de gezinnen zijn samengesteld, soms zijn daar ook neefjes en nichtjes bij. Maar als ik hoor wat die jongen heeft gedaan, zou het me verwonderen dat Junior echt een zoon is van hem. Alfonse was een deftige man, die vast werk had. Zijn vrouw ook.' 

Junior heeft ze nooit echt gekend, zegt ze. Een andere zoon van de familie, Patrick, kende ze wel goed: je kon er moeilijk naast kijken, hij was nogal excentriek. Liep soms met een boa over straat, dan weer in een zwart-wit geruit kostuum. In bendekringen rond de Naamsepoort staat hij bekend als 'Patrick de Panama'. Patrick de Panama is een ambiancemaker, een voormalig lid van de New Jacks, de allereerste Brusselse stadsbende. Tegenwoordig is Patrick de mascotte van de Japonais, een bende die haar naam ontleent aan de dure designerkledij waarin ze zich tooit. De bendeleden hebben een zwak voor Japanse ontwerpers als Yamamoto, Watanabe en Kenzo, maar weinig geld: vandaar hun gewoonte om hun garderobe bij elkaar te shoppen met ramkraken.

Patrick geniet van de aandacht, de liedjes die over hem worden gecomponeerd in de bendes, zegt Yves, een Congolese Belg (de naam is op zijn verzoek gewijzigd, red.). Patrick is in alle opzichten het tegenovergestelde van zijn broer Junior. Hij raakt ook wel eens zijdelings betrokken bij vechtpartijen tussen bendes, maar hij is niet het type dat kickt op geweld. Patrick is een flamboyante kleine crimineel, die van drugs en feestjes houdt. Junior daarentegen is een stille.

Lees het volledige artikel in Humo 3605 van 6/10/09