
Maar wel een hele speciale, dan: vier jaar geleden was La Ruina zelf nog een hopeloos geval, een onverbeterlijke loser die niet in de buurt van meisjes durfde te komen. Van die angst en onzekerheid blijft nu niks meer over: La Ruina heeft zijn oude leven achter zich gelaten en zich in enkele jaren tijd op eigen kracht getransformeerd tot een ladykiller van jewelste. Drie jaar geleden koppelde hij het nuttige aan het aangename en richtte hij zijn eigen bedrijf op, PUA Training, dat jaarlijks honderden stuntelige en onervaren mannen aanleert hoe ze vrouwen moeten versieren. Humo sprak met de man die zichzelf 'de beste verleider van Europa' noemt.
"'Ik weet heel zeker: ik krijg iedere vrouw in mijn bed'"
Richard La Ruina «Ik was een heel verlegen en introvert kind. Ik woonde samen met mijn moeder in Cambridge, en als er iemand bij ons op bezoek kwam, verstopte ik me altijd achter de bank. Op school werd ik uitgesloten en gepest, ik zat meestal alleen in een hoekje. De pesterijen werden op den duur zo erg, dat ik niet meer naar school wilde. Mijn moeder heeft me toen naar een andere school gestuurd, maar daar begon het gewoon weer van voren af aan. De leraars hadden niet door wat er aan de hand was: zij dachten dat ik dom en lui was, omdat ik nooit iets zei. Als ik vooraan in de klas iets moest komen uitleggen, werd ik altijd heel rood, en lachte de hele klas me uit.
Hoe ouder ik werd, hoe meer ik me begon af te zonderen. Na de schooluren en in het weekend sloot ik me op in mijn kamer en speelde ik computerspelletjes. Ik had geen vrienden, ik ging nooit uit, en ik had totaal geen sociaal leven. Op mijn achttiende ben ik economie beginnen te studeren aan de universiteit, maar omdat ik me niet op mijn gemak voelde tussen de andere studenten heb ik daar na één jaar de brui aan gegeven. Ik ben toen zelfstandig beurshandelaar geworden: ik kocht en verkocht aandelen, van achter mijn computer thuis. Zo heb ik jarenlang geleefd. Ik kwam niet meer buiten: de hele dag zat ik achter mijn computer de beurskoersen te volgen. Ik verdiende goed mijn boterham, maar ik had wel een erg laag zelfbeeld.
Op mijn 21ste had ik nauwelijks vrienden en had ik nog nooit een meisje gekust. Ik begon me hoe langer hoe meer zorgen te maken. Ik dacht dat ik voor altijd bij mijn moeder zou blijven wonen, en op mijn kamer aandelen zou verhandelen en computerspelletjes zou spelen.»
HUMO Wanneer heb je tegen jezelf gezegd: nu is het genoeg. Er moet dringend iets veranderen in mijn leven?
La Ruina «Toen ik 21 was, heb ik héél toevallig een meisje leren kennen. Een vriend - één van de weinige - had me overtuigd mee te gaan naar een discotheek, en daar werd ik aangesproken door een Chinees meisje dat naar Cambridge was gekomen om er Engels te studeren. Ze was nog maar pas in het land en kende bijna niemand. Dat was mijn grote geluk, anders had ze nooit iets tegen mij gezegd. Bij Engelse meisjes maakte ik geen enkele kans: die zagen mij gewoon niet stáán. Het speelde ook in mijn voordeel dat de Chinese cultuur veel waarde hecht aan de eigenschappen die ik toen had: ik was gereserveerd, ik zei niet veel, ik sprak stil, ik was beleefd... Dat Chinese meisje vond het niet belangrijk dat ik niet cool en grappig was en eigenlijk niks te vertellen had.
Wij zijn twee jaar bij elkaar gebleven, maar eigenlijk houd ik weinig goede herinneringen over aan die periode. In plaats van me met dat meisje te amuseren, uit te gaan en de wereld te ontdekken, heb ik twee jaar lang met haar binnen gezeten, voor de televisie. Toen ze me uiteindelijk de bons gaf, besefte ik pas goed dat ik sociaal gehandicapt was en dat ik daar dringend iets aan moest doen als ik nog wat van mijn leven wou maken. Ik was bijna 24, en het was hoog tijd om het roer om te gooien.»
HUMO Hoe heb je dat aangepakt?
La Ruina «Ik heb eerst een lijst gemaakt met dingen waar ik niet tevreden over was: ik ben niet cool. Ik ben niet grappig. Ik voel me onzeker. Niemand vindt mij leuk. Ik ben verlegen. Ik durf geen contact te leggen met mensen die ik niet ken. Ik ben lelijk. Ik ben niet interessant. Ik kleed me niet goed. Ik zeg altijd de verkeerde dingen... Daarna heb ik heel veel boeken gelezen, over alles wat maar enigszins met die punten op mijn lijst te maken hadden: emotionele intelligentie, communicatie, zelfhypnose, neurolinguïstisch programmeren, lichaamstaal, mindfulness... Ik heb hónderden boeken gelezen met titels als 'Zo maakt u goede vrienden', 'Zo krijgt u alles van iedereen gedaan', 'Reis naar het binnenste van de ziel' en 'Ontdek je eigen creativiteit'. Ik las ook veel biografieën van bekende, succesvolle mensen en probeerde te achterhalen waar de sleutel van hun succes lag. Ik probeerde cooler te kijken, te lachen en te praten. Als ik naar films met succesvolle acteurs als Tom Cruise en Colin Farrell keek, had ik altijd een spiegeltje vast waarin ik hun gezichtsuitdrukking probeerde te imiteren. Vooral van Colin Farrell heb ik veel overgenomen: zijn manier van kijken, praten, glimlachen en bewegen.
Twee uur per dag besteedde ik nog aan het verhandelen van aandelen, en de rest van mijn tijd dag las ik en oefende ik mijn nieuwe vaardigheden. Al na enkele weken stelde ik vast dat ik langzaam maar zeker aan het veranderen was: ik begon me steeds beter in mijn vel te voelen. Ik woonde nog altijd bij mijn moeder in Cambridge, en ik vond dat de tijd was aangebroken om te verhuizen. Ik had nood aan een andere omgeving, een stad waar niemand me kende. In Cambridge kwam ik voortdurend mensen tegen die me van vroeger kenden en me een sul vonden, zelfs al kleedde ik me ondertussen stijlvoller, had ik mijn tanden laten bleachen en was mijn haar langer. Enkele maanden later, kort na mijn 25ste verjaardag, ben ik naar Londen verhuisd. Ik huurde een klein appartementje in de buurt van Piccadilly Circus en ik ging elke dag uit, naar bars, pubs en discotheken. Wat ik in al die boeken had gelezen, had me zelfverzekerder gemaakt, en ik durfde ondertussen meisjes aan te spreken.»



































6 reacties
reageer ookOuweman
Donderdag 22 april 2010 - 20u51
@richarnate Dat is ook niet zo vreemd, want dat zal ook vast wel zijn inspiratie zijn geweest. Zijn style van vrouwenversieren is gebaseerd op wat je uit DAT boek leest. Bijna ALLE "Pick-Up Artists" die je vandaag tegenkomt zijn geinspireerd door DAT boek. Maar veel zijn hun eigen kant opgegaan uiteindelijk en hun eigen manier ontwikkeld.
Ouweman
Donderdag 22 april 2010 - 20u49
@Dronevil Hahaha, hij heeft geluk dat hij er mooi uitziet? Je moest eens foto's van hem zien van vroeger, echt een dikke nerd, heel lelijk. Hij heeft gewerkt aan z'n style, lichaamsstaal, gezichtsuitdrukkingen, enz. Dat straalt zelfvertrouwen uit, en daardoor LIJK je er knapper uit te zien. Zelfs lelijke mensen met goeie style en zelfvertrouwen krijgen mooie dames
Mogwai_
Donderdag 5 november 2009 - 04u36
Die heeft gewoon sjans dat hij er goed uitziet. Moest het nen verschrikkelijke lelijkaard zijn het zou hem dan wel niet lukken. Kortom ik moet sowieso al niet deelnemen aan zo'n dingen.
richardnate
Dinsdag 27 oktober 2009 - 13u07
Doet mij verdacht veel denken aan " the game " van Neill straus. Niets nieuws dus....
Domi Dee
Dinsdag 20 oktober 2009 - 20u05
hoh, je hoeft helemaal niet rijk te zijn of knap of statusman, allemaal mythes guys, ons ingepeperd door brainwashende reclame.
Leto
Woensdag 14 oktober 2009 - 10u49
Tekenend voor onze maatschappij, alles draait rond oppervlakkigheid en seks.
Reageer ook