
In Giordano's bestseller (van de Nederlandse vertaling zijn al meer dan 200.000 exemplaren verkocht) wordt koel en toch beklijvend genoteerd hoe twee verwante geesten, de zelfdestructieve en anorectische Alice en de hoogbegaafde maar licht contactgestoorde Mattia, elkaar twintig jaar lang haast obsessief begeren, maar nooit toelaten tot hun ziel. Op de achtergrond speelt de verdwijning van Michela, Mattia's jongere, mentaal gehandicapte tweelingzusje. Giordano's grootste verdienste is dat hij met die an sich melodramatische elementen een verhaal schreef dat níét tranerig sentimenteel is.
"'Wiskunde is bloedgeil!'"
HUMO Wat mij verbaast, is dat een boek met zo'n koele en dus oncommerciële titel toch een bestseller wordt.
PAOLO GIORDANO «Meneer is duidelijk geen fan van wiskunde (lacht).
Enkele vragen van Serge Simonart aan Paolo Giordano
(Het antwoord leest u in Humo!)
HUMO Je boek barst van de afwijkingen: anorexie, zelfverminking, alzheimer, autisme, debiliteit, manisch-depressiviteit, drugs, iemand is kreupel... Sorry, maar ik heb de indruk dat vooral schrijvers die in wezen weinig te vertellen hebben naar ziektes en psychologische stoornissen grijpen, om een saai verhaal wat op te smukken. Een banaal verhaal over iemand die terminaal is, bijvoorbeeld, lijkt algauw een stuk diepzinniger.
HUMO Je beschrijft hoe Alice in de sneeuw pist, en twee bladzijden verder hoe ze in haar onderbroek schijt: 'Alice voelde de gore derrie langs haar dijen naar beneden lopen, en telde tot tien om te voorkomen dat ze moest kotsen.' Ze wordt ook gepest, ze eet smeerlapperij... Je hebt schrijvers die van hun hoofdpersonage een vrouw maken en denken dat de mensen daardoor niet zullen merken dat het een autobiografisch boek is.
HUMO Eén van de best geschreven scènes is die waarin Viola en haar vriendinnen - de diva's van de school - de arme Alice vernederen. In het algemeen ben je goed in het weergeven van de zielenroerselen van gepeste kinderen. Of heb je stiekem het dagboek van je zus overgeschreven?
Het slotwoord van Paolo Giordano
«Dank je voor je vragen. Sommige andere interviews gingen alléén maar over priemgetallen! Misschien moet ik volgende keer maar 'ns een boek schrijven over fotomodellen op de Seychellen.»
Het volledige interview vindt u in Humo vanaf dinsdag 20 oktober





























![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)


2 reacties
reageer ookjim
Woensdag 21 oktober 2009 - 13u03
Typisch (ss). De zelfgenoegzaamheid druipt er weer van af. Wat een heerlijke vraagjes kan ik toch stellen! En op het einde natuurlijk een dankjewel van de geinterviewde voor het o zo intelligente gesprek.
Nills_Cave
Maandag 19 oktober 2009 - 23u00
http://ibamfortevia.blogspot.com/
Reageer ook