Jonge Leeuwen: Vadis Odjidja (20)

© Gie Knaeps

Voorop in de strijd ging kapitein Vadis Odjidja (20): ex-Anderlecht, ex-Hamburg en sinds halfweg vorig seizoen patron in wording op het middenveld van Club Brugge. Maar knokken zoals in Moeskroen, dat hadden we hem nog niet vaak zien doen.

"'Als ik meer kon verdienen als arbeider, dan ging ik naar de fabriek'"

Enkele quotes

• «Bij de nationale beloften ben ik één van de meest ervaren spelers, bij Club Brugge ben ik nog een broekventje. Ik probeer zoveel mogelijk verantwoordelijkheid te nemen, ploegmaats te sturen, maar je kan van een twintigjarige niet verwachten dat hij heel de boel op sleeptouw neemt. Daarvoor moet ik nog te veel leren.»

• «Veel mensen denken dat ik ontevreden was bij Anderlecht omdat ik er geen basisplaats kreeg, maar daar heb ik nooit om gevraagd. Als ik onder Vercauteren één keer per maand had mogen invallen, dan had ik wellicht voor de rest van mijn leven bijgetekend. Daar zou ik geloof en vertrouwen uit geput hebben.»

• «Toen ik bij Anderlecht wegging, had ik in België nog niks bewezen. In Duitsland heb ik ook niks bewezen. Hoe zou Brugge dan een stap terug kunnen zijn? Hier krijg ik voor het eerst de kans me te tonen, hier ben ik voor het eerst basisspeler. Ik weet niet hoe anderen dat bekijken, maar ik zie dat als een flinke stap vooruit.»

• «Heb ik een keuze? Mij maakt het niet zoveel uit, ik voel me Belg én Afrikaan, maar de buitenwereld ziet vaak alleen mijn kleur, dus ben ik een allochtoon. Ik heb daar geen last van. Ik heb er al lang mee leren leven dat er mensen zijn die me niet moeten omdat ik er anders uitzie. Die moeten hun hoofd maar omdraaien als ze me op straat zien.»

• «Het is een feit dat allochtonen voor veel overlast en criminaliteit zorgen. Dáár verzetten die mensen zich tegen, maar ze scheren alle allochtonen over één kam. Met als gevolg dat ze ook de allochtonen die het goed menen tegen zich in het harnas jagen, en dat dé allochtonen gaan samenspannen tegen dé Belgen, uit een soort overlevingsstrategie. Dat ze zelfs gasten verdedigen die ze anders nooit zouden verdedigen.»

• «Geld is belangrijk: als ik meer kon verdienen als arbeider dan als voetballer, dan ging ik naar de fabriek. Maar toch doe ik het meer voor de eer. Eigenlijk vooral voor het plezier: als je bij de besten speelt, is voetbal gewoon zalig.»

Het volledige artikel leest u in Humo 3607 van dinsdag 20 oktober