Tot op het bot: François De Keersmaecker, voorzitter van de Voetbalbond

© Jelle Vermeersch

Enkele quotes

• François De Keersmaecker «Het profvoetbal is de vitrine van het Belgische voetbal, dat valt niet te ontkennen, maar het leeft bij gratie van de brede basis daaronder. Het heeft even geduurd, maar stilaan heeft iedereen dat door. De spanning tussen profs en amateurs is nu weggeëbd.»

  "'Ik ben de goednieuwsshow in persoon'"

• «Mijn vader was een boom van een kerel. Een kop groter dan ik, en in de fleur van zijn leven woog hij tegen de 120 kilo. Ik bewonderde hem enorm. Maar in 2006 werd bij hem longvlieskanker vastgesteld. Een maand na de diagnose was hij al dood. Het was verschrikkelijk: hoesten, fluimen opgeven, vreselijke pijn... Van die kloeke mens bleef bijna niks meer over. Toen hij op palliatieve zorg lag, had hij een prikbord in zijn kamer. Roger Vanden Stock had toen net bekendgemaakt dat hij geen bondsvoorzitter meer wilde worden, en in een krant was verschenen dat er een nobele onbekende als kandidaat opgedoken was, ene De Keersmaecker. Dat artikeltje had hij op dat prikbord gehangen en hij toonde het aan alle verpleegsters en dokters. Tegen mij zei hij: 'Gij wordt het.' Hij was fier.»

• «Bij mijn aanstelling heb ik zelf toegegeven dat ik geen groot voetbalkenner ben. Dat was misschien iets té eerlijk. Ik denk dat ik toch een tikje meer verstand van voetbal heb dan de doorsneesupporter.»

• «De macht van Vercauteren was al vanaf dag één ondermijnd, want iedereen wist dat Advocaat het van hem zou overnemen. Ik besef heel goed dat we Vercauteren met die interim een zelfmoordopdracht hebben aangeboden, en ik heb zelfs begrip voor mensen die dat onverstandig noemen, maar we konden niet anders. We wilden per se Advocaat, en aangezien die pas op 1 januari kon beginnen, moest iemand die periode overbruggen. Ik was van oordeel dat we die overgangsperiode het best zo kort mogelijk hielden.»

• «Ik doe het niet alleen zeer graag, ik doe deze job ook goed, vind ik. Dat klinkt misschien een beetje pretentieus, maar ik durf dat te zeggen. Samen met mijn mensen heb ik de voorbije jaren heel goed werk geleverd. Doorgaans merkt de buitenwereld daar niks van, maar dat hoeft ook niet. Ik doe het voor het instituut. Want dat is de Bond voor mij: een instituut. Ik heb daar diep respect voor.»

Het volledige interview leest u in Humo 3610 van dinsdag 10 november.