Ouders na de moord op hun kind (2)

HUMO Hoe kwaad ben je op de moordenaar van je zoon?

NICOLE «Ik heb nog nooit zoveel kwaadheid gevoeld! Ik zou willen dat hij voor de rest van zijn leven afziet zoals ik nu afzie. Maar dat zal nooit gebeuren, besef ik, en dat maakt mij nóg kwader.

»Barts moordenaar beseft niet hoeveel levens hij heeft verwoest: het mijne, dat van mijn twee andere zonen, mijn ouders, mijn familie, Barts vrienden en klasgenoten, zijn eigen ouders en familie... Vooral voor mijn ouders vind ik het heel erg. Ik was heel blij dat ze zo lang gezond bleven - ze zijn een stuk in de tachtig - en dan moeten ze zoiets nog meemaken.

»Wat mij ook kwaad maakt, is dat ik heel vaak ongewild met Kenny Bolle bezig ben. Ik kan moeilijk aan Bart denken zonder dat door mijn hoofd schiet hoe hij aan zijn einde is gekomen. Verschrikkelijk, maar het zal voor de rest van mijn leven wel zo blijven.»

HUMO Zou je hem iets aandoen als je de kans kreeg?

NICOLE «Af en toe word ik overmeesterd door wraakgevoelens. Als ik heel verdrietig ben en denk: wat heeft die smeerlap mij toch aangedaan? Of als ik zie hoe Hans en Stijn afzien, en ik hen op geen enkele manier kan helpen. Als Kenny Bolle op dan voor me zou staan, zou ik hem wellicht naar de keel vliegen.

»Enkele maanden na de moord kreeg ik een brief van het gerecht met een voorstel tot herstelbemiddeling: een ontmoeting tussen dader en slachtoffer, omdat dat voor beide partijen 'helend' zou kunnen zijn. Toen ik dat las, dacht ik: 'Wablief?!' Wat verwachten ze eigenlijk van mij? Dat ik die jongen in de gevangenis ga opzoeken, hem een hand geef en zeg: 'Hoe gaat het? Is het niet te lastig in de gevangenis?' Ik heb die brief niet beantwoord, net als alle brieven die ik daarna nog gekregen heb met hetzelfde voorstel.

»Het zou niet zo'n goed idee zijn om mij alleen met Kenny Bolle in een kamer te laten. Ik denk dat ik hem zou aandoen wat hij mijn zoon heeft aangedaan. Oog om oog, tand om tand: dat is de enige vorm van bemiddeling die ik mij kan voorstellen.»

HUMO Sommige ouders slagen erin de moordenaar van hun kind te vergeven.

NICOLE «Dat begrijp ik niet. Vergeven betekent dat je de moord aanvaardt, en dat kán je toch niet?»

HUMO In principe kan Kenny Bolle al over drie jaar een aanvraag indienen om vervroegd vrij te komen.

NICOLE «Ja, en over vijf jaar zou hij weer op vrije voeten kunnen zijn. Ik snap niet waarom zware misdadigers de kans krijgen om al na één derde van hun straf vrij te komen. Dat is toch niet rechtvaardig? Ik vind: als je achttien jaar hebt gekregen, moet je ook achttien jaar opgesloten blijven.

»Wat ik ook niet rechtvaardig vind, is dat iemand die een ander mens heeft vermoord er na een paar jaar cel van af is. Waarom wordt hij niet gestraft in verhouding tot zijn misdaad? Van mij mogen ze de moordenaar van mijn zoon óók met een mes in zijn buik steken en hem dan dood laten bloeden. Maar nee: hij zit in een comfortabele kamer, met tv en PlayStation en alles wat hij maar wil. Zo komt hij toch nooit tot inkeer?

»Hij zit in de gevangenis, maar ik ook. En mijn straf is veel zwaarder, want ik heb levenslang gekregen. En ik heb dat niet verdiend. Integendeel: toen Bart vermoord werd, had ik achttien jaar al mijn liefde en energie in hem gestoken.»

HUMO Hoe denk je dat je zult reageren als je hem ooit op straat tegenkomt?

NICOLE «Ik denk niet dat hij zich ooit nog in Oostende zal durven te tonen. Zijn ouders zijn al naar de Ardennen verhuisd, omdat ze de schaamte niet meer aankonden. Hij zal dat ook wel doen als hij vrijkomt. Dat is waarschijnlijk het beste, want ik ken veel jongens - mijn zonen, mijn neven, maar ook alle vrienden van Bart en Jilles - die hem graag iets zouden aandoen als het zover is.»

Lees het volledige artikel in Humo