Bart en Christophe roeien de Atlantische Oceaan over

© Thomas LegrÚve

Daar komen onvermijdelijk blaren van (en dus gaan alle opbrengsten van dit avontuur ook naar Artsen Zonder Grenzen). Op de oceaan willen ze achtereenvolgens haaien, vliegende vissen en natuurlijk zichzelf tegenkomen. Dat wordt dollen ('dol': 'punt waar de riem aan de boot bevestigd is')!

"'Tuurlijk roeien we naakt. 't Is daar veel te warm voor kleren!'"

Volg de roeiers op de voet!

Enkele quotes

• Bart «Er is nog maar één oceaanroeier aangevaren, en dat was door een Japans vissersschipke. Niet dat we overmoedig moeten zijn: ergens op zee vaart een tanker met je naam erop. Dat is een gezegde om aan te geven dat bijna-botsingen wel iets vaker gebeuren.»

• Bart «We gaan ook naakt roeien, we dragen alleen een petje op onze kop. Dat naaktroeien is vanwege de warmte, maar ook omdat elke vezel textiel op de duur begint te schuren op je huid. Door de zon en door de aanraking met het zoute zeewater kan je vel heel gauw niks meer verdragen.»

• Christophe «Wij gaan niet de snelste tijd neerzetten, maar we gaan het kunnen uithouden. De enige druk is dat we maar voor negentig dagen adventure food (gevriesdroogd voedsel, red.) bij ons hebben. Maar we kunnen altijd een lijntje uitgooien en op dorade en tonijn vissen.»

• Christophe «Wat je niet mag denken is: 'Oei, het is nog ver,' of 'Amai, hoe gaan we dit drie maanden volhouden?' Nee: elke dag, elk uur is gewonnen. Dat was met die achterwaartse Dodentocht ook. Dat ging zo traag, die aankomst kwam maar niet in zicht, maar je mag je daar niet op fixeren, je moet stapsgewijs denken. Wij gingen tot dorp A, en als we dan in dorp A waren, zeiden we: kom, we doen er nog een dorpke bij. En zo kom je aan.»

• Christophe «Wij hebben een automatische piloot die het roer bedient: hij houdt ons op de juiste koers. Zelfs al trek ik twee uur harder met de rechter- dan met de linkerspaan, dan nog wordt dat gecorrigeerd.»

• Bart «Ik heb zitten denken om voor elke dag een ander muziekgenre op mijn mp3 te zetten. Pop, rock, sixties en eighties, banjofolk, Griekse sirtaki en een paar uren dj-mix, ik heb al idioot veel verzameld, zo'n 160 gigabyte. We hebben zelfs auditieve taalcursussen Spaans bij ons. Want als de muziek gaat vervelen, is het misschien goed om iets te léren. Verder heb ik ook cabaret, stand-upcomedy en zelfs de oude zaalshows van Urbanus mee. Wat ik weinig heb, zijn rustige en melancholische nummers. Hoe graag ik ze ook hoor, ik vermoed dat we meer gebaat zijn met oppeppende muziek dan met Sigur Rós of Radiohead. Om mij 's nachts wakker te houden en d'r goed in te vliegen mag het best van die primitieve hardcore van Thunderdome zijn. Ik zie mij al keihard roeien bij een storm in het holst van de nacht! De woeste zee, de oneindige duisternis en dan volle bak de Conquest of Paradise, dat moet iets geven!»

Het volledige interview leest u in Humo 3620 van dinsdag 19 januari 2009.

 U kunt de vorderingen van Bart en Christophe vanaf 26 januari volgen op humo.be/roeiers: daar vindt u het foto- en videomateriaal dat zij van onderweg doorstralen.

Fotospecial: de start van het roeiavontuur

• Bekijk de fotospecial van de start van het roeiavontuur op 26 januari op Gran Canaria!