© Reporters
"'U moet goed begrijpen dat seriemoordenaars de hele tijd fantaseren over geweld. Ze kunnen letterlijk aan niks anders denken'"
Maar over het algemeen werd Ronald Janssen beschouwd als een teddybeer, een zachtaardige natuurliefhebber die het zelfs niet over zijn hart kon krijgen om de katten te doden die hij ving in de tuin. Tot bleek dat hij de moordenaar was van Shana Appeltans en Kevin Paulus, en enkele dagen later ook de moord op Annick Van Uytsel bekende. Beter een goeie buur dan een verre vriend: het dubbelleven van Ronald Janssen, seriemoordenaar.
Dat brave huisvaders opeens seriedoders blijken, is vrij zeldzaam, zegt Stéphane Bourgoin (56), een expert ter zake. Bourgoin opereert vanuit een onooglijk boekenwinkeltje in de Rue de Montholon in Parijs, dat volgestouwd is met tweedehands detectiveromans en populair-wetenschappelijke boeken over misdaad. Hij is behalve expert ook ervaringsdeskundige: in 1976 werd zijn vrouw verkracht, verminkt en vermoord door een seriemoordenaar. Sindsdien heeft hij een verbeten jacht ingezet op het zielenleven van serial killers, of het ontbreken ervan. De afgelopen dertig jaar heeft hij er meer dan zeventig aan de tand gevoeld.
Stéphane Bourgoin «De meeste seriemoordenaars zijn vrij marginale types. Chaoten. Gewoon omdat de werkelijkheid voor hen niet zo van belang is: zij leven volkomen in hun fantasiewereld. U moet goed begrijpen dat seriemoordenaars de hele tijd fantaseren over geweld: ze kunnen letterlijk aan niks anders denken.
Janssen is ook atypisch omdat hij een echte job had. De meeste seriemoordenaars doen werk dat ver beneden hun intellectuele capaciteiten ligt. Ze werken bijvoorbeeld als conciërge of klusjesman. Niet omdat ze niet intelligent zijn, maar omdat ze zich met hun fantasieën gewoon onmogelijk op een veeleisende job kunnen concentreren.
En ze kiezen ook liever gemakkelijk werk omdat ze absoluut niet bestand zijn tegen frustratie. Dat zie je bij Janssen ook: zijn vrouw is kennelijk bang van hem geworden nadat hij tijdens een ruzie was ontploft. Ze is uiteindelijk ook van hem weggegaan.»
HUMO Je zou zeggen dat hij door die breuk volledig van de rails is gegaan: in januari 2007 gaat het stel uiteen, in april 2007 vermoordt hij Annick Van Uytsel.
Bourgoin «Dat zou zeer goed kunnen: een scheiding of een breuk kan een stressor zijn die een passage à l'acte uitlokt. Vaak gaan seriemoordenaars tot doden over omdat er in hun leven dingen tegenzitten. Ze kunnen daar gewoon niet mee omgaan.»
HUMO Enkele weken geleden zou hij interesse getoond hebben in een barmeisje, maar die wees hem af. Ook dat zou een uitlokkende factor kunnen geweest zijn?
Bourgoin «Zeker. Psychopaten kunnen niet overweg met frustratie. Psychopaten vinden dat alles hen in de schoot moet vallen. En als ze hun zin niet krijgen, dan barsten ze uit, als een vulkaan.»
HUMO Is het voor een man als Janssen moeilijk om zijn façade van joviale leraar, zorgzame vader en behulpzame buur op te houden, denkt u?
Bourgoin (nadrukkelijk) «Absoluut niet. Psychopaten liegen hun hele leven: dat kost hen geen enkele moeite. Ik heb wél gelezen dat Janssen zich altijd terugtrok als er een probleem opdook of een ruzie dreigde los te barsten. Dat mag je beschouwen als een vorm van zelfbescherming: omdat hij wist dat op zulke momenten het gevaar bestond dat hij zou uitbarsten, dat zijn echte persoonlijkheid zou doorschemeren. Want we spreken hier over een zéér gefrustreerd iemand, die wel degelijk problemen heeft om al die opgekropte woede en razernij binnen te houden.
Dat hij zo relaxed en innemend is op die filmbeelden die zijn opgedoken, dat verbaast me eigenlijk niet. Zo is dat met de meeste moordenaars die ik ga interviewen. Ze zitten niet te schuimbekken of zo. Hun woede en razernij kanaliseren ze volledig en uitsluitend op hun slachtoffers. Eigenlijk moet je bijna zeggen dat ze die razernij tamelijk beheerst kanaliseren.»
0 reacties
reageer ookReageer ook