Billen Bloot: de tandarts

© Illustratie Gideon Kiefer

Dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan: als het over geldzaken ging, hielden de kandidaten de kaken stevig op elkaar. Maar zie: net toen we aan opgeven dachten, hapten los van elkaar twee tandartsen toe. Rudy D. beoefent zijn vak in een onooglijk dorp, François B. heeft zijn kabinet in de grootstad. Eerstgenoemde verplaatst zich met een Citroën Berlingo, laatstgenoemde koestert een BMW Cabrio: het zegt veel over het contrast tussen de twee. Toch moeten ze ooit dezelfde, voor veel gewone stervelingen volstrekt onbegrijpelijke aandrang hebben gevoeld.

"'Wij zijn sukkelaars: Nederlandse tandartsen verdienen tot drie keer meer'"

Rudy D. «Tandarts was niet mijn eerste keuze. Ik heb een paar jaar geneeskunde gestudeerd, maar door een iets te actieve deelname aan het Leuvense nachtleven schoot dat weinig op. Na vier jaar ben ik naar tandheelkunde overgestapt. Die opleiding duurde minder lang, en ik kon een flink aantal vrijstellingen meenemen.»

François B. «Noem mij ook maar een late roeping. Ik heb eerst een diploma psychologie behaald. Na enkele jaren als kaderlid bij een multinational begon het te knagen: ik wilde zelfstandig zijn en met mijn handen werken. Tandheelkunde kwam aan beide wensen tegemoet. Ik heb van de ene dag op de andere ontslag genomen en me opnieuw aan de universiteit ingeschreven.»

François B. «Nee, want dan was ik beter bij die multinational gebleven. Af en toe kom ik collega's uit die periode tegen, generatiegenoten die zonder uitzondering goed hebben geboerd. Sommigen zijn al op hun vijfenvijftigste met pensioen gegaan, terwijl ze toch nog met een dikke auto rijden en een huis kunnen bouwen. Dat zit er voor een tandarts niet in. Het is een fijn beroep waar je mensen mee kan helpen en waar je comfortabel van kan leven. Maar rijk worden? Ik beklaag collega's die er met die bedoeling aan begonnen zijn.»

Rudy D. «In Leuven zaten heel wat kinderen van tandartsen. Die hadden thuis wel gezien dat vaderlief goed verdiende, en het is zoals in de politiek: als zoon of dochter ván ligt de drempel altijd een stuk lager. Maar die voorkennis kan ook ontradend werken. Mijn kinderen hebben er niet over gepiekerd: ze zien vooral de nadelen van een vrij beroep. En ze zijn niet de enigen: er dreigt een groot tekort aan tandartsen.»

Rudy D. «De cijfers zijn rampzalig. Ik ben destijds met honderdveertig tandartsen afgestudeerd. Wie gaat hen vervangen als die er binnenkort allemaal mee ophouden? Tegenwoordig leveren de drie grote universiteiten samen nog hoop en al dertig tandartsen per jaar af. En dan heb ik het nog niet over de vervrouwelijking van het beroep.»

François B. «Heel wat afgestudeerde jonge vrouwen aarzelen om als zelfstandige te beginnen. Stel dat ze morgen de man van hun leven tegenkomen, een carrièrejager die voor zijn werk naar het buitenland moet. Wat moeten ze dan met het kabinet waarin ze zo zwaar geïnvesteerd hebben? Want je vestigen is duur: met minder dan 125.000 euro kom je er tegenwoordig niet meer.»

U vindt het volledige artikel vanaf dinsdag 23 februari in Humo 3625

Auw!

Bekijk de allerleukste tandartsfilmpjes met onder andere de kleine David na een tandartsbezoek ('Is this real life?') en Steve Martin met 'The Dentist Song'

Naar de tandartsfilmpjes