Femke Maes: Voetbalster of voetbalster?

© Gie Knaeps

Dinsdagmiddag 23 februari: de nationale ploeg verzamelt in Tubize, het trainingscentrum van de voetbalbond. Na de training stapt Femke Maes naar bondscoach Anne Noë: 'Ik stop ermee.' Consternatie alom, want behalve de aanvoerder is ze ook de ster van het elftal. Nochtans had ze een paar dagen eerder, op 19 februari, nog op haar blog geschreven: 'En ook België traint: dinsdagavond in het zonnige Tubeke ;-) Ik kijk ernaar uit iedereen terug te zien!'

"'Die Rode Duivels met hun vedetteneigingen... Wij zijn al blij dat we mógen voetballen'"

Enkele quotes van Femke Maes

• «Een paar maanden geleden is in Nederland Annemieke Kiesel gehuldigd - ze is Nederlands recordinternational, ze laat zelfs Edwin van der Sar achter zich. Wel, op de website van de Belgische voetbalbond wordt het aantal selecties van de vrouwen niet eens bijgehouden! Aantal doelpunten voor de nationale ploeg: zelfde verhaal.»

• «Goh, er zullen wel teams zijn waar er koppels zijn in de ploeg, en er zullen ooit wel eens woorden vallen omdat er privé iets scheefloopt. Maar is dat in mannenteams anders? Als ik in de krant lees hoeveel voetballers het doen met de vrouw of de vriendin van een ploegmaat - nu weer met John Terry in Engeland - dan valt het bij ons nog héél goed mee. Ik hoor ook vaak mannen die allerlei fantasieën hebben over hoe het er bij ons in de kleedkamer aan toegaat. Ze zouden zwaar ontgoocheld zijn als ze een keertje kwamen kijken.»

• «Technisch en tactisch zitten we op hetzelfde niveau, maar als vrouw ben je gewoon minder snel en minder krachtig. Dat merk je ook als we oefenen tegen jongens of veteranen: als zij hun schouder zetten in een duel, vlieg je. Maar: achteraf moeten ze altijd bekennen dat wij het leukste voetbal brachten.»

• «Wij zijn vooral blij dat we mógen voetballen - de meeste meisjes hebben moeten vechten tegen vooroordelen om toch maar te kunnen spelen. Zelfs al is het puur amateurisme als we met de nationale ploeg op stap gaan. Al die verhalen van de Rode Duivels over vedetteneigingen, te laat komen, met de verkeerde tas op de luchthaven aankomen: dat kunnen wij nauwelijks vatten. Wij krijgen één trainingspak, en dat moeten we uittrekken als we na een interland weer op de luchthaven aankomen - er zou zo eens een jogging verloren moeten raken! Tot vorig jaar speelden we met truitjes en broeken van de mannen, met mouwen die je drie keer moest omslaan en broeken waar je in zwom. Voel je zo maar eens zelfverzekerd voor de match. Nee, wij zijn altijd razend blij en fier om voor België te kunnen voetballen. Dat de mannelijke Rode Duivels dáár eens over nadenken.»

Het volledige artikel leest u in Humo 3626 van dinsdag 2 maart 2010.

Fotospecial: Femke Maes en andere voetballende vrouwen

• Bekijk de fotospecial!