© Elin Berge
Download The Knife-podselectie via iTunes
"'De soundtrack bij de evolutietheorie'"
Wij sloegen dan ook niet achterover toen we hoorden dat het Zweedse duo de muziek ging componeren bij een opera over Charles Darwin, naar aanleiding van de tweehonderdste verjaardag van diens geboorte. Al neemt u de term 'opera' beter niet te letterlijk: met bodypoppende dansers, manshoge videowalls, laserprojecties en de loeiende geluidsband van The Knife heeft 'Tomorrow, In a Year' meer weg van een hypermoderne multimediamusical. Alleen de door merg en been gaande zangpartijen van mezzosopraan Kristina Wahlin herinneren aan de totaalspektakels van Verdi (sorry folks: de eerste en enige operacomponist die wij zonder spieken kunnen opnoemen).
't Is high noon op een vrijdag in het ondergesneeuwde Stockholm. 's Avonds zullen we de eerste van zes uitverkochte voorstellingen van 'Tomorrow, In a Year' meepikken in Danses Hus, het plaatselijke Kaaitheater; nu schuiven we in de catacomben aan bij de Dreijers. De ontvangst is vriendelijk - Karin herinnert zich nog dat we een jaar geleden in Brussel over haar soloproject Fever Ray praatten - maar gereserveerd. Alleen de Zweden uit 'The Muppet Show' zijn écht uitbundig.
HUMO Dat uitgerekend The Knife de muziek bij een opera ging maken, verbaasde me niet echt. Per slot was jullie liveshow bij 'Silent Shout' al meer theaterproductie dan rockshow. Maar waren jullie er meteen voor gewonnen?
Olof Dreijer «Ik schrok wel een beetje toen ze ons uitgerekend voor een opera vroegen. Opera is toch een moloch die jaarlijks bákken subsidiegeld opslokt: daardoor blijven jongere en misschien veel interessantere genres in de kou staan, en dat vind ik - ik blijf graag beleefd - een tikje ongezond.
»Maar het voorstel om nog eens voor een lange tijd aan één grote productie te werken, kon ik niet laten liggen. En we wilden al lang weer eens samenwerken met artiesten uit andere disciplines. Jaren geleden hebben we een filmsoundtrack gemaakt (bij de thriller 'Hannah med H' van Christina Olofson uit 2003, red.), en ik had zelf ook al eens muziek gecomponeerd bij moderne dansvoorstellingen in Danses Hus, maar sindsdien was het er niet meer van gekomen.»
HUMO Jullie zijn gevraagd door Hotel Pro Forma, een Deens theatergezelschap. Kende je hun werk?
Olof «Ik had een paar van hun voorstellingen gezien, ja. Ik begreep er geen bal van, maar dat vond ik net een voordeel: ze zijn vatbaar voor interpretatie. Iemand anders zou dan misschien denken 'nee, laat maar', maar mij prikkelt dat gewéldig.
»Ik vond de mensen van Hotel Pro Forma ook erg dapper: ze namen een enorm risico door twee mensen te vragen die nog nooit een opera hadden geschreven. We waren zelfs nog nooit naar de opera gewéést!»
Karin Dreijer «Zei die man van Hotel Pro Forma tijdens ons eerste gesprek: 'We zouden graag hebben dat jullie het libretto schrijven.' Waarop ik, knikkend: 'O, interessant.' De rest van het gesprek heb ik gedaan alsof ik perfect wist wat 'libretto' betekende, en thuis ben ik het snel gaan opzoeken in het woordenboek (lacht).
»We wisten het toen nog niet, maar Hotel Pro Forma had alleen artiesten zonder operaverleden gepolst, want alleen die konden iets maken dat radicaal anders was.»
Olof «Om het een tikje experimenteler en spannender te maken, moesten we ook allemaal apart werken. Pas drie maanden voor de première zijn we voor het eerst samengekomen.»
Karin (giechelt) «Je zag iedereen ongemakkelijk op z'n stoel schuiven en steelse blikken uitwisselen, zo van: 'Euh, wat was me dát voor iets?' Gelukkig waren wij min of meer klaar met het libretto en de muziek: er moest alleen nog hier en daar een hoek afgevijld worden. Uiteindelijk viel alles nog redelijk snel in zijn plooi.»
U vindt het volledige interview met The Knife vanaf dinsdag 2 maart in Humo 3626
Wat schaft de pod?
Stampende beats, gevaarlijke gitaarloops, organische soundscapes of angstaanjagende technopop: die van The Knife zijn nooit voor één gat te vangen geweest. De ultieme staalkaart van het werk van het Zweedse duo.
The Knife: 'I Take Time' (2001)
Psychedelische gitaarsamples en de gemoduleerde heksenstem van Karin Dreijer. Dondertrack uit hun titelloze debuut.
José Gonzales: 'Heartbeats' (2003)
De Zweedse singer-songwriter Gonzales kleedde deze ontroerende elektronische lovesong uit 'Deep Cuts' uit tot op zijn bloot vel en gooide er vervolgens een sober akoestische arrangement overheen. Sony pikte het op voor een reclamespot, The Knife betaalde met de royalty's de studiotijd van hun meesterwerk 'Silent Shout'.
The Knife: 'Behind The Bushes' (2003)
Wat ruist er door het struikgewas? Het is een euh, weemoedige elektronische sleper met strijkers. Of ook wel: pákkende filmmuziek zonder beelden.
The Knife: 'You Make Me Like Charity' (2003)
Mocht u zich ooit afgevraagd hebben hoe het voelt om vast te zitten in een nachtmerrie: so now you know.
Röyksopp: 'What Else Is There?' (2005)
'I don't know what more to ask for' zingt la Dreijer op deze ijzig mooie track van haar Noorse collega's. Wij ook niet.
The Knife: 'We Share Our Mothers' Health' (2006)
Kletterende beats, loeiende bassen en schizofrene stemmetjes: één van de vele hoogtepunten uit het fantastische 'Silent Shout'.
The Knife: 'The Captain' (2006)
Bodemloos creepy toptrack uit 'Silent Shout'. Zelf vinden ze 'm gewoon grappig.
The Knife: 'Forest Families' (2006)
Dreijer zingt over haar jeugd in Zweeds suburbia; een hobbelende Kraftwerk-synth houdt de boog vier minuten lang keihard gespannen.
The Knife: 'Pass This On' (2007)
Het bewijs dat The Knife zelfs uit banale meisjesbesognes ('I'm in love with your brother / what's his name / does he mention my age / or is he more into young girls with dyed black hair?') een dreigende song kan puren. Opener van de live-cd/dvd 'Silent Shout - An Audiovisual Experience'.
Fever Ray: 'If I Had a Heart' (2008)
Een schamele gitaarloop en Karin Dreijers stem door een batterij effectpedalen gejaagd: meer had de eerste single van haar soloproject Fever Ray niet nodig om te beklijven. Of het moest die machtige clip van huisleverancier Andreas Nilsson zijn.
Fever Ray: 'Keep the Streets Empty for Me' (2009)
Een gure wind jaagt een afgescheurde krantenpagina door de verlaten straten van een grootstad, dachten wij. Niet eens zo ver ernaast, als we de clip van Jens Klevje and Fabian Svensson bekijken.
Fever Ray: 'Stranger Than Kindness' (2009)
Magistrale cover van de murder ballad van Nick Cave en Anita Lane. Staat op de deluxe-editie van de Fever Ray-plaat.
Fever Ray: 'Here Before' (2009)
Luxe-bonuscover nummer twee. Het origineel van Vashti Bunyan baadt in een gouden zonnegloed.
dEUS: 'Slow'
Volgens Tom Barman blééf Karin Dreijer aan zijn kop zagen om eens mee te mogen zingen met haar oude idolen ('Worst Case Scenario' was haar favoriete tienerplaat), volgens Dreijer was het Tommie zelf die maar blééf aandringen. Wat zal het ook: supertrack uit 'Vantage Point'.
The Knife feat. Mt.Sims and Planningtorock: 'Colouring of Pigeons'
Elf minuten durende miniopera, en het absolute hoogtepunt uit de Darwin-opera 'Tomorrow, In a Year'. Gratis te donwload via theknife.net
The Knife feat. Mt.Sims and Planningtorock: 'Tomorrow, In a Year'
Het magistrale slotakkoord van de opera blikt in de duizelingwekkende diepte die wij kennen als de toekomst: 'Tomorrow, in a year / tomorrow, in a million years'.
0 reacties
reageer ookReageer ook