De centen van de Belgische rockmuziek

© Ever Meulen

U krijgt niks dan positieve recensies, en gaat onder luid applaus naar het buitenland op tournee. U neemt een tweede cd op, die meteen naar nummer 1 in de Ultratop schiet. U verkoopt de AB uit, maanden op voorhand. Kortom: kassa, kassa! Money, money, money! Kat in 't bakkie! Laat aanrukken die Ferrari, de oesters en de champagne!

Niet dus, zo blijkt uit 'Pop, wat levert het op?', de 'Panorama'-reportage van zondag: de groep waarover we het hierboven hadden bestaat echt, heet The Black Box Revelation en staat volgens hun manager Jan Theys ondanks het binnenlands succes nog steeds honderd- à tweehonderdduizend euro in het rood (elk buitenlands optreden van de groep kost hem voorlopig nog duizend euro, en het illegaal downloaden helpt hun inkomsten ook niet echt toenemen).

Of neem Ozark Henry, toch ook geen sukkel: die probeert het tegenwoordig zonder platenfirma, en betaalde uit eigen zak vijftig- à zestigduizend euro om zijn nieuwe plaat op te nemen - en nu maar hopen dat u die ook kóópt, en niet gratis illegaal downloadt.

Of Gunther Verspecht van Stash: een megahit gescoord met 'Sadness', maar toch blij dat zijn vrouw goed werk heeft, zodat hij muzikant kan blijven. En dan zwijgen we nog over de metalhelden van Channel Zero, die zichzelf in de jaren '90 - ondanks binnenlands succes - de financiële afgrond in tourden.

Wij spraken met enkele ervaringsdeskundigen om te zien hoe de Belgische muziekwereld er nu echt financieel voorstaat: Bent Van Looy (voorman van Das Pop en Slimme Mens), Tom De Clercq (manager van Absynthe Minded; regelt met managementsbureau Keremos ook de zaken van jonge bands als Team William, The Galacticos, Steak Number Eight en Roadburg) en Maurice 'Praga Khan' Engelen en Bart Becks (voormalige CEO van Skynet, Belgacom TV en Netlog), die samen het muzieklabel Sonic Angel gelanceerd hebben.

"'Als een Belgische groep in het buitenland optreedt, kóst hen dat 1.000 euro'"

Enkele quotes

• Tom De Clercq «Iedereen weet dat de cd-verkoop daalt, maar het heeft geen enkele zin daarover te blijven zagen: je moet je gewoon aanpassen. De realiteit is dat er een hele generatie is opgestaan die géén cd's koopt, en het ook de normaalste zaak ter wereld vindt niét te betalen voor muziek. Ik sta soms na optredens cd's te verkopen, en dan hoor je ze tegen elkaar bezig: 'Koop jij die ene, ik de andere, en dan kunnen we ze van elkaar kopiëren.' Of ze komen aan de groep een handtekening vragen op een gekopieerde cd - zonder dat ze beseffen dat zoiets fout is, hé.»

• Bent Van Looy «Als je iets wil opbouwen in een land waar ze je niet kennen, moet je investeren. Dat hebben wij met Das Pop ook jaren gedaan, en we zijn er in sommige landen nog steeds mee bezig. Met het geld dat je in een jaar buitenlands tours investeert, kun je gerust een Mercedes kopen. Maar aan de andere kant: als je ginder eenmaal een verhaal hebt opgebouwd, verdien je er wel geld aan.»

• Tom De Clercq «Voor groepen van het niveau Admiral Freebee, Novastar, Flip Kowlier of Ozark Henry is het mogelijk van België en Nederland alléén te leven. Maar voor alles wat daaronder zit, is dat zeer moeilijk.»

• Maurice engelen «Mijn vroegere manager voor Amerika is nu manager van Katy Perry, Lady Gaga en Kesha. Zij bekijken die artiesten als een brand, een merk. De muziek is een middel om die brand te promoten. Artiesten verbinden zich ook aan merken: Lady Gaga wordt creative director van Polaroid. En bij ons zie je dat Arno zijn kop gebruikt wordt door Lancia. Volgens mij zijn er dus nog mogelijkheden genoeg om inkomsten te halen uit muziek, want het blijft een supersterk medium.»

Het volledige interview leest u in Humo 3626 van dinsdag 2 maart 2010.