Onmogelijke liefdes: minnaressen klappen uit de biecht

© Nick Van Ormondt

Aan de minnaressen van getrouwde mannen vroeg ze: wat bewoog je om in zee te gaan met de 'verkeerde'? Humo bloemleest de openhartige getuigenissen van Maaike en Maria, respectievelijk 36 jaar en 9 jaar lang de wachtende en smachtende concubines van Ricardo en Erik.

Maria: 'Nooit hoofdpijn, altijd zondag'

Maria is vijfentwintig wanneer ze verliefd wordt op haar minnaar. Ze werkt op een reclamebureau. Ze heeft er carrière gemaakt en zit nu op een hoge leidinggevende post vlak onder de directie. De baan eist veel van haar tijd en energie, ook op onregelmatige uren. Toegewijd als ze is vindt ze dat geen probleem, bovendien kan ze op die manier haar minnaar wat vaker zien. Hij is in dienst van een firma waar haar bedrijf veel mee te maken heeft. Ze is in principe open over haar relatie, ook op het werk.
 

Maria «Als je tegen mensen zegt dat je een vriend hebt of een man en twee kinderen, vragen ze meestal niet verder. Als je zegt dat je een minnaar hebt, is er meteen aandacht. De status van minnares is eerst intrigerend, maar na verloop van tijd keert het zich tegen je.

    »Het hing in het begin wel van mijn bui af wat ik tegen mensen zei. Soms zei ik niks of ik zei domweg: 'Ik ben alleen,' want je hebt niet altijd zin in zo'n gesprek. Uit ervaring weet ik dat mensen meestal ongevraagd hun mening geven. En ik kan je verzekeren dat je niet gelooft wat je dan allemaal te horen krijgt. 'Waar begin je aan, zo'n zelfstandige intelligente vrouw!' Of: 'Jij kunt toch wel wat beters krijgen?' Of: 'Dus jij laat je ringeloren door zo'n lul die zijn vrouw belazert?' De meeste mensen gaan eraan voorbij dat je weleens heel veel van je minnaar zou kunnen houden en hij ook van jou. Je moet altijd in de verdediging. Mensen met een prettig soort nieuwsgierigheid die graag willen weten hoe het zo gekomen is zijn in de minderheid.»

Maria heeft ervaren dat er veel vooroordelen bestaan over zo'n relatie. Soms zijn mensen jaloers omdat het veel spannender lijkt dan het gewone huwelijkse leven bij hen thuis. Er is ook kwaadsprekerij. De vreemdste verhalen zijn er over haar minnaar verspreid.

Maria «Op het laatst zou hij zelfs een hoerenkast in Spanje hebben! Volkomen uit de lucht gegrepen. Mijn reactie op zulke verhalen was altijd: 'Wat is je doel, wil je mij kwetsen of wil je hem belachelijk maken? Zeg het maar.' Velen hadden een hekel aan hem of vonden hem een slecht mens, juist om wat hij deed: een vriendin hebben naast zijn vrouw. Dat keurt men nog steeds heel erg af in onze samenleving. Een uitzondering wordt gemaakt voor schrijvers en kunstenaars, natuurlijk: dat zij minnaressen hebben of een muze is juist logisch en artistiek. Maar die van mij was geen kunstenaar.

    »Een gevolg van die negatieve reacties is dat je er steeds minder over praat. In je eigen kringetje van echt goede vrienden kun je heel goed terecht met je verhaal. Zij zijn ervan overtuigd dat het om echte liefde gaat en om een groot dilemma in je leven. Zij steunen je daarbij, stellen goede vragen, voeren kritische gesprekken met je waar je wat aan hebt. Bij hen kun je af en toe uithuilen.

    »Maar als zo'n relatie lang duurt wordt dat kringetje steeds kleiner. Zelfs de beste vrienden zeggen op een dag tegen je: 'Je wist toch waar je aan begon?' Uithuilen is dan niet langer legitiem. Op de keper beschouwd namen ze het hem meer kwalijk dan mij: 'Als hij echt van je houdt, kiest hij toch voor je?' Bijna niemand begrijpt dat het toch om echte liefde gaat.

    »Mannen en vrouwen reageren zeer verschillend. Als je met een bezette man vrijt, vatten veel andere mannen dat op als een vrijbrief om met je te flirten. Ze zeggen rustig tegen je dat jij het kennelijk niet zo nauw neemt en het wel met iedereen wilt doen. Je bent min of meer vogelvrij verklaard.

    »Vrouwen die in dezelfde situatie verzeild zijn geraakt zien je als een soort ervaringsdeskundige. Ik word vaak gebeld met het verzoek of ze een avondje met me mogen praten omdat ze ergens mee zitten. Nou, dan weet ik al waar het over gaat. Niet alleen bekenden, hoor, ook vage kennissen bellen me. Kun je nagaan hoeveel er wordt gepraat en hoeveel mensen het weten. Als ze advies vragen, zeg ik altijd dat ze erg op moeten passen, omdat zo'n relatie heel moeilijk is. Als je hoopt op een gezamenlijk leven, moet je er niet aan beginnen, want de kans dat een man zijn vrouw voor zijn vriendin zal verlaten is buitengewoon klein. En zelfs als hij voor je kiest, heb je een vervelende start. Die geschiedenis blijft lang een nare erfenis, die je relatie enorm kleurt.»

Het volledige artikel leest u in Humo 3627 van dinsdag 9 maart 2010.