Waarom mannen huilen maar 2 op de 10 het nooit doet

© Photonews

Tomas De Soete «Ik ben geen tsjiepmuile, zoals ze in Gent zeggen. Er was een tijd dat ik zonder liegen kon zeggen: 'Ik huil nooit.' Maar sinds ik kinderen heb, is het jankgedeelte van mijn hersenen weer geactiveerd. Hoofdzakelijk in het kader van ontroering, maar soms ook gewoon omdat ik iets heel triest vind. Gisteren vroeg Annemie Struyf in 'Music@Work' 'The Kids' van Lou Reed aan, over een moeder die haar kindjes moet afstaan. Dat liedje eindigt met het hartverscheurende gehuil van een kind dat ongeveer de leeftijd moet hebben van mijn eigen kinderen. Ik heb niet officieel gesnotterd, maar ik voelde de tranen branden in mijn ogen. Ik zat in de auto en ik heb toch in de achteruitkijkspiegel gekeken: 'Zouden ze 't kunnen zien, De Soete?'»

"'Ik vertrouw een man pas echt als ik hem heb zien janken'"

HUMO Huilde je als kind vaak?

De Soete «Ik herinner me dat mijn juf op het oudercontact tegen mijn moeder en vader zei: 't is precies nogal ne gevoelige.' (lacht) Ik denk van wel, dus. Maar dat verandert. Als puber ben je over alles onzeker, maar doe je er ook alles aan om die onzekerheid te verbergen, op een krampachtige manier, met een sigaret in je bakkes. En huilen helemáál. Ik heb als puber zeker wel eens gehuild, alleen stond ik het mezelf minder toe.»

HUMO Volgens onze enquête huilen mannen nog het meest als ze een dierbare hebben verloren.

De Soete «Ik heb nog niet veel mensen verloren: alleen mijn grootouders, en die hadden een gezegende leeftijd bereikt, na een rijkgevuld leven. Objectief gezien heb je dan geen enkele reden om te huilen, maar als ik tijdens de laatste momenten afscheid ging nemen, begon ik toch te janken. Die mensen lagen daar als breekbare kindjes waar geen ziel meer inzat: echt... heftig. Dan besef je dat je eigen ouders binnenkort geen mama of papa meer zullen hebben, en begin je je toch af te vragen hoe het moet zijn om zélf geen ouders meer te hebben.»

HUMO Kun jij - net als 11% van de ondervraagde mannen - volschieten door een film of een boek?

De Soete «Een stukske film kan mij ontroeren, ja. Niet 'An Officer and a Gentleman', maar als Bill Murray en Scarlett Johansson op het einde van 'Lost in Translation' op een onhandige en houterige manier tóch-nét-níét in mekaars armen vallen, ben ik ontroerd. Veel meer dan door een klein kindje dat een lammetje vasthoudt. Dan denk ik: 'Jaja, het zal wel!'

»Slaaptekort maakt mij ook huilerig. Na Music For Life had ik het élke keer zitten, ook al omdat je dan helemaal op je tandvlees zit. Als je dan een applaus krijgt dat van heel diep komt: dat schiet in je gemoed. Ik moet dan maar een halve blik werpen op Christophe Lambrecht - ook een gevoelige mens - en ik ben vertrokken.»

HUMO Laat je je dan ongegeneerd gaan, of schaam je je voor je tranen?

De Soete «'t Is nog altijd niet iets waar je mee uitpakt onder vrienden: 'Gasten, ik heb gisteren weer een paar uur gewéldig liggen janken!' Maar schamen? Nee. Al is het wel een beetje raar dat ik tijdens 'Dumbo' - een film die, als ik dat even mag aanstippen, véél pakkender is dan 'Bambi' - zit te snotteren terwijl mijn kinderen gewoon vrolijk verder kijken.»

HUMO Wat voor type huiler ben jij? Stoot je luide kreten uit of hou je het bescheiden bij licht gejammer?

De Soete «Het is zeker geen hysterisch krijsen, zo van: 'Wheeeeiiiiiiiii!' Ik produceer eerder een licht gesnotter, zonder dat de snottebellen naar alle kanten slingeren.»

HUMO Volgens onderzoekers huilen mannen 5 tot 20 keer per jaar.

De Soete «Oei?! Dat lijkt me toch wel veel. Ik heb zelf een moeilijke periode achter de rug, en dan jank je natuurlijk meer dan anders. Omdat je op bent, en omdat je je schuldig voelt over tal van dingen... Ik zag mijn kinderen toen ook minder vaak dan anders en wanneer je ze dán toch ziet: (zucht) dan schiet je makkelijk vol. Maar ik denk dat ik zelfs toen toch maar aan vijf keer ben geraakt.»

HUMO Ben je het ermee eens dat de perceptie over huilen stilaan aan het keren is? Een vrouw die huilt wordt tegenwoordig al snel hysterisch genoemd, terwijl vrouwen een huilende man...

De Soete «...schoon vinden (zangerig:) 'Ooh, hij is aan 't wenen! Hoe breekbaar!' Of dát nu een goede zaak is weet ik niet, maar ik vind niet dat een vent niet mag huilen omdát hij een vent is. Mijn ouders hebben me ook nooit toegebeten: 'Ben je nu weer aan het huilen? Ben jij een meisje of zo?'»

HUMO Jij hebt zelf twee kindjes, een jongen en een meisje. Merk je veel verschil qua huilgedrag?

De Soete «Martha is drie en Leon is vijf. Ik moet zeggen dat Leon een emotioneel bazeke is. Je merkt meer dat hij zich soms echt niet goed voelt en 's goed vastgepakt moet worden. Martha huilt ook, maar dan meer uit opportunisme: 'Als ik nu begin te huilen, krijg ik deze koek toch nog!' Maar misschien is mijn perceptie gewoon verwrongen en denk ik bij haar: 'Hysterische trut! Breng mij niet van slag met uw geblèt!' (lacht)»