Rock Ahoy: Train Kept A-Rollin' [video]

'Train Kept A-Rollin'' is dus een uur vol songs over treinen, en bovendien een echte 'Rock Ahoy All-Star Show'. Want als er over één onderwerp werkelijk duizenden songs zijn geschreven, dan wel over treinen. Alleen al van de titelsong (het origineel is een jazzy bluesnummer van Tiny Bradshaw uit 1951) zijn tientallen versies opgenomen door de meest uiteenlopende groepen, van de rockabilly-vetkuiven van The Johnny Burnette Trio in de fifties tot de langharige stadionrockers van Aerosmith veel later. The Yardbirds namen in 1965 een daverende versie op die diende als inspiratie voor de keiharde garagerockcover door Brave New World, de knaller die de uitzending van zondag op gang trekt. En hoe! Naar goeie garagerockgewoonte werd er van deze groep uit het noordwesten van de VS later niets meer vernomen, maar let op: hun 'Train Kept A-Rollin'' scheurt uw radio werkelijk open.

Treinen kunnen tgv's zijn (de absolute snelheidspiek wordt zondag gemeten in de jachtige instrumental 'Late for the Train' van Buzzcocks, hier in de gruizige versie die de punkband uit Manchester in 1978 opnam voor de legendarische radioshow van John Peel), maar ook ouderwetse boemels. Zo komt de 'Train to Glory' van de Jamaicaanse rocksteadyband The Ethiopians met een aanzienlijke vertraging aan in het eindstation. Maar dat is dan wel meteen wel de allermooiste terminus ter wereld.

Waaróm er zoveel treinsongs zijn? Omdat de trein het ultieme symbool van de vrijheid is, misschien. Een trein brengt je minder ver dan een vliegtuig, maar er is altijd een station in de buurt, en dus is de belofte van een nieuw en beter leven nooit veraf. 'Well, I'm going down to Florida / And get some sand in my shoes (...) I'll ride that Orange Blossom Special / And lose these New York blues': van de vele treinsongs die Johnny Cash opnam kozen we 'Orange Blossom Special', oorspronkelijk een fiddle song van Ervin T. Rouse uit 1938, over de gelijknamige trein die van '25 tot '53 van New York naar Miami reed. Cash nam een liveversie op in Folsom State Prison: de joelende gedetineerden konden alleen maar dromen van het bevrijdende fluitsignaal van de stationschef en het dichtklappen van de deuren.