Cherchez La Femme: Karen Elson, topmodel, zangeres en vrouw van Jack White

Enkele quotes

• «In de modewereld was ik plots helemaal niet meer lelijk en raar. Een verademing. Ik heb er vrienden voor het leven gemaakt. Tabitha Simmons is zo'n beetje mijn gids geworden. Ik heb haar ontmoet in Tokio: ik was pas begonnen, zij stond aan het einde van haar modellencarrière - vandaag is ze styliste. Ze had een wilde, erg eclectische muzieksmaak, en we gingen samen naar gothclubs, waar we loos gingen op The Cure. Zoals de film 'Lost in Translation', maar dan minder glamoureus (lacht).»

  "'Ik ben bang voor zijn fans'"

• «De typische countrylook heeft veel meer betekenis dan de mensen beseffen. De meeste vrouwen in die scene zijn opgegroeid in armoede. Voor hen was die verkleedpartij een statement, alsof ze wilden zeggen: 'We zijn de ellende ontvlucht.' Sterren als Dolly en Tammy riepen een overdreven glamoureuze versie van zichzelf in het leven - het was bijna een travestie, hè. Prachtig.»

• «The Ghost Who Walks was mijn bijnaam als tiener in Oldham. Jongens riepen me ermee na op straat omdat ik zo'n bleek en mager was, en dat is me altijd bijgebleven. En zo verwijst die typisch Amerikaanse murder ballad toch weer naar mijn tijd als outcast in Engeland.»

• «Ik ben nu een boek aan lezen over de Grote Depressie: 'The Worst Hard Time', geschreven door een journalist van The New York Times. Zo meeslepend dat ik het niet kan neerleggen. Het vertelt alles over de recessie van de jaren dertig, maar nog meer over de invloed ervan op het leven van de gewone mens. Het zijn die kleine verhalen die me interesseren.»

Het volledige interview leest u in Humo 3639 van dinsdag 1 juni.

Fotospecial: Karen Elson

• Klik hier voor de fotospecial!