Joost Vandecasteele, schrijver en stand-upper

© Johan Jacobs

HUMO Je bent opgeleid tot theaterregisseur. Was het theater een vroege roeping?

"'Zolang ik de juiste mensen op de zenuwen werk, vind ik het oké'"

Vandecasteele «Neen, het is per ongeluk gebeurd. Ik wou film studeren; ik deed toelatingsexamen aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent, maar daar vonden ze dat ik film 'niet in me had'.

»In september heb ik me dan voor de toelatingsproef aan het Rits aangemeld. Mijn plan was: na één jaar theater naar de filmafdeling overschakelen. Dat is mogelijk aan het Rits. Maar ik ben in die theaterrichting blijven hangen, wat wel te maken zal hebben gehad met de mensen die bij mij in de klas zaten, en met de vrijheid die we daar toen kregen.

»In het Rits was ik overigens een probleemgeval: ik studeerde wel regie maar ik wilde niet regisseren. Ik wou geen oude teksten op het toneel brengen, laat staan acteurs helpen.»

HUMO Hoe ben je daar in godsnaam mee weggekomen?

Vandecasteele «Door af en toe iets moois of krachtigs te maken als performer, en door uit te pakken met een enorm politiek en maatschappelijk bewustzijn, dat nog steeds mijn grote inspiratiebron is.

»Mijn docenten geloofden wel dat ik goed zou terechtkomen, want het zat wel snor met mijn 'inhoud' en mijn 'innerlijke noodzaak' en mijn 'drang'. 'Kan hij niet regisseren? Dan is dat dan maar zo!'»

Vandecasteele «Neen. Er zijn enorm veel goede acteurs, en ik weet dat ik nooit hun gemiddelde niveau zal bereiken. Ik streef daar ook niet naar. Ik denk dat ik me ondertussen nog het meest een schrijver voel.

»Ik voel dat ik iets nieuws kan betekenen binnen de Nederlandstalige literatuur: ik zal dingen proberen te schrijven die weinig geschreven worden. Ook als stand-upcomedian kan ik nog het verschil maken: stand-upcomedy is eendimensionaal geworden, en ik wil bewijzen dat comedy volwassen is.»

Vandecasteele «Ik denk dat er twee soorten komieken bestaan: komieken die het materiaal brengen dat van hen wordt verwacht in de culturele centra en de jeugdhuizen, en komieken die iets maken dat hen intrigeert, fascineert en obsedeert, en daarbij toevallig grappig zijn. Ik hoop dat ik tot die laatste categorie behoor.»

Vandecasteele «Interessante mensen zijn vaak ook grappige mensen. Omdat ze aan zelfkritiek doen, en omdat ze alles in een groter geheel kunnen plaatsen. Ze zijn dus meer dan een moppenjukebox.

»'Otaku' is een avondvullende stand-upcomedyshow, en dat die show voor het Theaterfestival is geselecteerd, bewijst dat comedy niet te negeren valt. Wim Helsen heeft ook al bewezen dat comedy een volwaardige kunstuiting kan zijn. Hij is een volwassen komiek.»

U vindt het volledige interview op dinsdag 15 juni in Humo 3641/24

Bekijk een filmpje: