Rock Ahoy: Fire [video]

'I am the god of hellfire' - de rest van deze even ridicule als geniale intro kent u vast. Want 'Fire' van Arthur Brown uit 1968 is een verplicht nummer op 'Golden Sixties'-verzamelaars, een classic met een hoog 'Herinnert u zich deze nog?'-gehalte - je hoort er de met Hollandse tongval toeterende dj zo bij, of anders wel het gedaver van opstijgende helikopters in televisieseries over de Vietnam-oorlog.

Vandaag blijft het een onverslijtbaar topnummer, één van de markantste one hit wonders aller tijden. Toen de pyrotechniek nog in haar kinderschoenen stond - veel meer dan Jimi Hendrix die zijn gitaar in brand stak viel er niet te beleven - vertolkte Brown zijn rol als god of hellfire zo goed en zo kwaad als het kon: hij trad op als een soort demon, verkleed en geschminkt, met op zijn hoofd een brandende metalen helm.

In 1969 kreeg hij nog een bijrolletje als priester in de film 'Tommy' van The Who, en Pete Townsend had ook een hand in de productie van de elpee 'The Crazy World of Arthur Brown'. Maar toen stond deze poor man's Marilyn Manson (avant la lettre) eigenlijk al met één been in de anonimiteit.