Moslima's en seks (1)

Wat dat ene ding dan wel mag wezen, wil ik weten. Eerst volgt er gegniffel en wat Arabische oneliners die mij als Chinees in de oren klinken. Dan zegt de ietwat oudere vrouw naast me: 'Je mag je schoen niet omkeren.' Huh? Oké, ik zit hier tussen vrouwen, maar hoe zijn we in godsnaam zo snel van seks bij schoenen beland? Een jongere vrouw pikt in: 'Bij een vriendin van me was het zelfs haar laars!' Algehele hilariteit. De vrouw ziet mijn verbazing en legt uit: 'Die vriendin was op haar zeventiende dolverliefd geworden op haar buurman van 32, een Marokkaanse moslim. Ze trouwden, maar na een paar maanden bleek dat hij zich met louche zaakjes bezighield. Ze ging haar tante om raad vragen: 'Tante, ik wil scheiden. Wat moet ik doen?' 'Je gaat naar het Marokkaanse consulaat, je trekt je schoen uit en je zet 'm ondersteboven op de balie. Ze zullen wel weten wat je bedoelt.' Mijn vriendin naar het consulaat. Omdat het winter is, heeft ze laarzen aan - mét hakken. Zo goed en zo kwaad als het gaat zet ze er eentje ondersteboven op de balie. De bedienden lachen en grappen een beetje, maar ze tekenen toch de papieren voor haar echtscheiding. Thuisgekomen vraagt ze aan haar tante: 'Wat heb ik nu eigenlijk net gedaan?' 'Simpel: je hebt toegegeven dat je man je langs achteren wil pakken. En dat is verboden volgens de islam: als je echtgenoot anale seks van je verlangt, dan is dat een reden om te scheiden.' De man is achteraf op het matje geroepen bij het consulaat, en ze zijn gescheiden.'

"'Je vagina is je schatkist. Je girl power'"

Ik vraag één vrouw om me apart nog wat verdere uitleg te geven bij de hele schoenenaffaire: Fatima (niet haar echte naam) is 35 en draagt een hoofddoek die ze heeft vastgeknoopt in de nek. Ze is hier geboren in een Marokkaans gezin van elf kinderen en is zelf moeder van drie.

Fatima «Het is waar: een omgekeerde schoen is het symbool voor sodomie. Vroeger was dat een babouche, een Marokkaanse slipper. Daarmee was alles gezegd.

»De islam erkent nog andere redenen om te scheiden. Wanneer een man zijn vrouw niet meer bevredigt, bijvoorbeeld. Geen idee of daar ook een symbool voor bestaat. Meestal zeggen ze gewoon: 'Je ne fais plus de commerce avec lui.' Dat is dan codetaal voor: we doen het niet meer. Maar tegenwoordig zijn die codes en symbolen niet meer nodig: op het consulaat zeg je gewoon rechtuit wat er schort.

»Ik was zelf pas een week getrouwd toen ik mijn huidige echtgenoot leerde kennen. Het was een huwelijk op papier - we wisten allebei dat het niet ging. Op het consulaat vroegen ze me: hebben jullie het huwelijk al geconsumeerd? Nee, zei ik. Dat was voldoende. Mijn bruidschat had ik nog niet gekregen, maar als dat wél het geval was geweest, dan had ik die moeten teruggeven.»

Het volledige artikel leest u in Humo 3642 van dinsdag 22 juni 2010.

Burka Babes: bekijk de fotospecial!

• Bekijk de cartoons!