Exclusief: Humo sprak met Lance Armstrong en Tom Boonen

Armstrong begreep het niet, die aversie voor 's werelds grootste wielerevenement: 'Ik zou tot mijn vijfenveertigste de Tour kunnen rijden.' Afgelopen vrijdag, toen hij officieel bekendmaakte dat hij niet kon starten in de Tour, klonk Boonen anders: 'Ik ben triest - voor mezelf, voor het team, en voor alle fans die langs de Belgische wegen op mij zouden hebben staan wachten.'

"'Ik begrijp Tom. Ik ben ook jong en dom geweest'"

Quotes van Armstrong en Boonen

• Armstrong «Toen Tom wegging, was ik écht ontgoocheld. Voor mezelf, voor het team, maar vooral voor Dirk Demol.»

• Boonen «Mijn carrière is gelopen zoals ik het voor ogen had. Maar ik had wel spijt dat ik bij US Postal wegging, want het was een fijne ploeg. Als ik geweten had dat ze een jaar later een héle sterke ploeg voor de klassiekers zouden hebben, was ik waarschijnlijk gebleven. Ik hield van hun manier van koersen, ook in de klassiekers: ze slagen erin om als team te rijden, beter dan wij soms. De Amerikaanse mentaliteit: het team gaat voor alles.»

• Armstrong «Ik zou mij niet kunnen voorstellen dat ik in een Belgisch team de Ronde van Vlaanderen zou moeten rijden. Shit, man: de druk die jullie voor zo'n race voelen is honderd keer groter dan de druk die ik al die jaren heb gevoeld om de Tour te winnen. Dit jaar heb ik de Ronde nog eens gereden: om opnieuw wat kasseigevoel te krijgen met het oog op de Touretappe naar Arenberg, en omdat het een race is die je minstens een paar keer in een carrière bewust moet hebben meegemaakt. Wij stonden aan de start met één idee: 'Let's try not to kill ourselves.' Vertrekken en hopen dat je niet valt. Op dat plein in Brugge staan al duizenden en duizenden mensen, en onderweg lijkt het alsof er tien miljoen man langs de kant staat. En allemaal wachten op Tom Boonen, de man die de Ronde zal winnen. Voor hém komen al die mensen!»

• Armstrong De televisie is dé reden waarom het wielrennen alsmaar sneller is geworden. Ja, de technologie heeft het materiaal beter gemaakt, en ja, er is doping. Maar de televisie heeft de snelheid pas écht de hoogte ingejaagd. Jongens die weten dat ze geen kans maken om te winnen, moeten zorgen dat ze in de ontsnapping van de dag zitten, om toch maar een paar uur publiciteit te scoren. Daardoor wordt er van bij de start snoeihard gereden. Dat, en de oortjes. Al die ploegleiders die in de auto zitten te gillen dat hun renners moeten aanvallen...»

• Boonen «Winnen in de spurt is... een ontploffing in je hoofd. Je zit vol adrenaline, en die moet uit je systeem. Je bent superblij als je wint, maar als je verliest ben je ook zó boos dat je dingen zou kunnen stukslaan.»

• Boonen «Ik heb nooit van de Tour gehouden. De groene trui winnen, zoals in 2007, is voor een renner als ik het hoogst haalbare. Ik ben daar trots op, maar met de jaren ben ik minder snel geworden en zijn er jongens als Cavendish en Farrar bijgekomen: zij winnen meer ritten dan ik en maken dus ook meer kans op het groen. Of ik moet het proberen zoals Hushovd vorig jaar: altijd vooraan eindigen in de vlakke ritten, en aanvallen voor de punten bij de tussenspurts in de bergen. Maar ik weet niet of ik dat kan.»

Het volledige interview met Tom Boonen en Lance Armstrong leest u in Humo 3643 van dinsdag 29 juni 2010.