Moslima's en seks, deel 2

Samira (19):

'De eerste keer viel tegen'

Samira volgt de dresscode van het gros van de Brusselse moslima's: ze is zedig gekleed in onopvallende kleuren, en ze draagt een hoofddoek die haar voorhoofd en wenkbrauwen bedekt en strak is vastgepind onder haar kin. Maar laat u niet misleiden door haar maagdelijke aanblik: Samira is het type tomboy dat niet vies is van een catfight.
Samira «Op een zomerdag wandelde ik met mijn oudere zus over straat in hoofddoek en lange djellaba, toen een westerse vrouw op een terras me toeriep: 'Zeg, kon je niks langers vinden om aan te trekken?' Mijn zus wilde me nog tegenhouden, maar ik vloog op die vrouw af: 'Zeg dat nog eens?' Waarop zij de rook van haar sigaret recht in mijn gezicht blies en het wéér zei: 'T'as pas trouvé plus long?' Ik voelde me zo beledigd dat ik haar bij haar haren op de grond sleurde. De Marokkanen in de buurt namen het allemaal voor me op en begonnen haar uit te schelden, ook al had ik als eerste uitgehaald. Als ik eraan terugdenk, word ik nóg woest. Zij zat daar in een minirok en met een diep decolleté: daar zei ik toch ook niks van? Ik ben hier geboren, net als zij. Het minste dat ik dan verwacht, is respect.»

"'In de islam hoef je helemaal geen maagd te zijn als je trouwt'"

HUMO Een vrouw in minirok stoort je dus niet?
Samira «Nee. Ik ben dat gewend. Thuis trek ik zelf ook vaak een minirok, een mooi korset en een topje aan. Alleen mijn man ziet me zo. Kijk (verwijdert het speldje onder haar kin en neemt haar hoofddoek af), ik heb vanmorgen mijn haar geverfd en geföhnd, speciaal voor hem. En hij kleedt zich ook graag mooi op voor mij. Ik geef ook veel uit aan sexy lingeriesetjes. Bijna al mijn geld gaat daaraan op.»

HUMO Drie maanden geleden ben je getrouwd met een Marokkaans-Belgische man van 25. Waarom zo jong?
Samira «Gewoon: omdat ik wilde trouwen met de man op wie ik verliefd was geworden. Niet dat ik hem op straat was tegengekomen of zo: hij is netjes bij mijn ouders langsgekomen en zo hebben we elkaar langzaam leren kennen. De beslissing om te trouwen hebben we samen genomen. Het had niks met seks te maken. Trouwen is zoveel meer dan seks alleen: ik heb nu mijn eigen appartement, ik run mijn eigen huishouden en ik ben vrijer dan toen ik nog bij mijn ouders woonde.»

HUMO Verder studeren behoorde niet tot je toekomstplannen?
Samira «Ik was al gestopt met studeren toen ik nog bij mijn ouders woonde. Trouwen heeft daar niks mee te maken. Integendeel, ik ben opnieuw gaan studeren. Ik volg een cursus Arabisch, om de Koran te kunnen lezen en mijn religie beter te leren kennen. Mijn man motiveert me daarin; mijn ouders deden dat veel minder.»

HUMO Was hij je eerste liefje?
Samira «Ik was al eens verloofd geweest met een ander, maar dat heeft niet lang geduurd. We zijn nooit getrouwd voor de wet, maar we hadden al wel het islamitische trouwfeest gevierd. In de tijd van de Profeet volstond dat - toen kon je de mensen nog vertrouwen. Maar tegenwoordig is dat anders: eerst moet het papierwerk in orde zijn, anders laten Marokkaanse ouders hun dochter nooit zomaar meegaan met een man. Mijn verloofde wilde dat ik al bij hem introk nog voor hij de papieren had. Daar hebben mijn ouders een stokje voor gestoken, en terecht.»

HUMO Hoe ziet de ideale man er volgens jou uit?
Samira «Stel dat ik er eentje op bestelling kon krijgen, dan zou ik kiezen voor een man die me begrijpt, die aandacht voor me heeft, die moeite voor me doet. Lief, gepassioneerd, met een goed karakter en - erg belangrijk - godsdienstig. Mijn man heeft een goed karakter, en dat dankt hij aan zijn godsdienst.

In tegenstelling tot wat veel mensen denken, staat de vrouw in de islam heel hoog aangeschreven. De laatste woorden van de Profeet waren: 'Wees goed voor jullie echtgenotes.' Een moslim die dat respecteert, behandelt zijn vrouw als een koningin. Zo voel ik me ook in mijn huwelijk: als een koningin.»

HUMO Heb je een romantische huwelijksnacht gehad?
Samira «Eerlijk waar: ik was gechoqueerd! Het deed veel pijn, en ik genoot er ook helemaal niet van. Ik was echt ontgoocheld. Mijn moeder en mijn getrouwde zussen hadden me nochtans gewaarschuwd, maar ik geloofde hen pas toen ik het zelf had meegemaakt.

Ik weet dat ik niet de enige ben: al mijn vriendinnen zeggen dat de eerste keer anders was dan ze hadden verwacht. En niet alleen Marokkaanse meisjes: ik heb ook Belgische en Italiaanse vriendinnen, en ook een meisje uit Guinee. Maar sinds die eerste keer heb ik massa's bijgeleerd. Vooral door te praten, met mijn moeder en ook met mijn man. Ik weet nu dat penetratie voor mij niet per se hoeft om plezier te beleven in bed.

Ik heb ook helemaal niet moeten bewijzen dat ik nog maagd was. Dat is verleden tijd. Gelukkig maar: maagd blijven doe je voor God, daar heeft je man niks mee te maken - hij is God niet. Mijn man heeft me zelfs nooit gevraagd of ik nog maagd was. Ik hem wel, gewoon vlakaf. Hij zei van wel, maar ik kan moeilijk geloven dat mannen geen seks hebben voor ze trouwen. Ook al is het verboden.»

Lees het volledige artikel in Humo 3643 van 29/06/'10