Moslima's en seks (3): de lesbiennes

© getty images

Enkele quotes uit 'Moslima's en seks (3)'

• Sara «Mijn vader is al een tijdje overleden, maar mijn moeder reageerde heel slecht toen ik het vertelde. Ze is een beetje een uitzondering binnen de Marokkaanse gemeenschap: ze is al jong van Marokko naar hier gekomen om te studeren. Ze ként de uitgaanswereld, ze ként de holebiwereld - haar beste vriend was vroeger zelfs homo. Maar ze heeft dat verleden begraven en omringt zich nu met diepgelovige moslims. Ze is niet meer dezelfde moeder als vroeger. Mijn geaardheid is niet iets wat ik met die 'nieuwe' moeder kan bespreken. Tien jaar geleden zou ze het veel beter hebben opgenomen, daar ben ik honderd procent van overtuigd.»

  "'Als God mij niet aanvaardt zoals ik ben, waarom heeft Hij me dan geschapen?'"

• Jamila «Ik moet wel zeggen: je hoort wel eens dat meisjes door hun familie worden verstoten als ze zeggen dat ze lesbisch zijn, maar ik ken eigenlijk niemand die dat is overkomen. Moeilijke momenten, tijdelijke breuken, ja. Maar iedereen mag thuis nog binnen om het Offerfeest of het Suikerfeest te vieren.»

• Sheyda «Ik heb in Iran nog een opa en een paar tantes met wie ik een goeie band heb. Naar Iraanse normen zijn ze progressief - ze zijn bijvoorbeeld tegen de regel dat een vrouw zich volledig moet bedekken als ze de straat op gaat. Maar homoseksualiteit begrijpen ze niet. Dat geldt voor de meeste Iraniërs, hoe ruimdenkend ze ook zijn. Ik zie dat zelfs bij mijn neven en nichten die in België zijn opgegroeid: ze beschouwen zichzelf als heel modern, maar eigenlijk hopen ze stilletjes dat ik ooit nog met een man thuiskom. Ze aanvaarden me wel, maar ik heb hen de oren van het hoofd moeten zeuren voor ik Sara eindelijk mocht meenemen naar familiefeestjes.»

• Sara «Wij leven in twee werelden: een wereld die onze geaardheid kent, en een wereld waarin we zwijgen. Mij zal je nooit horen verkondigen: 'Ik ben niet lesbisch.' Ik zwijg liever, dat is het makkelijkste. Vooral voor de mensen die me dierbaar zijn, niet zozeer voor mezelf - ik ben gedoemd om in tweestrijd te leven.»

• Sheyda «Mijn mama was vroeger verpleegster in Iran. Ik herinner me nog goed dat er bij haar in het ziekenhuis een man was die vrouw wilde worden. Hij nam hormonen en had al kleine borstjes. Als kind vond ik dat een raar gezicht. Achteraf ben ik te weten gekomen dat die man een relatie had met een imam die voorzitter was van een moskee. Die zat gewoon te wachten tot zijn vriendje tot vrouw was omgebouwd, om dan met hem te kunnen trouwen. En dat zijn dan de mensen die het luidste roepen dat homoseksualiteit een zonde is!»

• Jamila «Ik ben nog nooit lastiggevallen op straat. Ook niet als ik uitga of een activiteit van ShoufShouf bijwoon. Trouwens, homo's uitschelden of in mekaar timmeren is heus niet alleen een probleem van allochtonen. Je hoort autochtonen ook vaak genoeg 'Vuile janet!' roepen. Maar als een allochtoon dat doet, floept er plots een spotlight aan.»

Het volledige interview leest u in Humo 3644 van dinsdag 6 juli 2010.