100 jaar verkeersborden

Een fragment uit de reportage:

Meepakken, maat!

In Assenede staat nog een blauw bord van Taxistop. Die borden dateren van 1978: toen zijn er in totaal zowat negentig opgesteld langs gewestwegen en in gemeentes waar weinig openbaar vervoer was.

Bij zo'n 'halte' kon je als Taxistopper postvatten en je kartonnen bestemming in de hoogte steken. Het was liften met een lidkaart, en het is nooit van de grond gekomen. Intussen staan er nog tien van die borden in het Vlaamse landsgedeelte. En wat het niet-reguliere liften betreft, ook dat gaat met de duim omlaag.

Ik neem een stuk snelweg tussendoor. Ik weet wel zeker dat hier geen oude borden staan en toch screen ik elk stuk aluminium in de kant. Ik kán er niet meer naast kijken. Het is een tijdelijke oogafwijking, een temporele beroepsmisvorming.

In Overslag, een deelgemeente van Wachtebeke, heeft de kerk nog een antiek parkeerbord voor de deur. Onder de witte P geldt de beperking: maximum 1500 kg.

Hoe lang is dat geleden dat men het gewicht der voertuigen nog in kilo's uitdrukte? Organisatoren van wandelzoektochten, dit is uw plek! (Vraag 17: Mag een auto van 1600 kg voor de kerk van Overslag parkeren?)

Honderd meter verder geeft een gevaarsbord een wegversmalling aan. Het rood is vervaagd, en de versmalling is een eigenhandig geschilderde flessenhals. Als geroepen komt er een melkboer voorbij. Hij zegt dat hij hier al achttien jaar komt en nog nooit heeft hij 'een accident aan die versmalling gezien'.

Het bord heeft hij trouwens ook nog nooit gezien. Hij rijdt er eens traag voorbij en knikt 'jaja, da's een oud bord. Meepakken, maat, meepakken!' Middenstand is toch ook dikwijls kleine middenstand.

Bekijk de fotospecial

U leest de volledige reportage op dinsdag 6 juli in Humo 3644