De 7 Hoofdzonden volgens Bart Kaëll

© Thomas LegrÚve

Bart Kaëll «Ik ben gulzig, ja. Zeker als het om eten en drinken gaat. Als ik iets lekker vind, dan wil ik er niet een klein beetje van, maar een hele kilo. Zeg me niet dat ik maar één glas wijn mag drinken, want dan neem ik water. Als ik wijn drink wil ik drie, vier glazen, en een hele fles als ze mij smaakt. En als ik voor vrienden kook, maak ik altijd veel te veel klaar. Liever zeven hapjes dan drie, liever twee voorgerechten dan één. Ik hou gewoon niet van beperkingen.»

"'Cocaïne, xtc en joints: allemaal geprobeerd, allemaal niks voor mij'"

Kaëll «Ik denk van niet. Ik heb ooit gerookt, meer dan een pakje Bastos per dag, maar toen ik professioneel ging zingen, ben ik daarmee gestopt. Probleemloos. Nu rook ik af en toe eens een sigaretje, soms twee, en dan een hele week niks meer. Ik was ook een echte koffiedrinker, maar ik ben daar van de ene dag op de andere ook mee gestopt, vier jaar lang, zonder enig probleem.

»Ik hou van kicks, en ik zoek ze ook op. Benjispringen, deltavliegen, parapente, drugs, ik heb het allemaal eens geprobeerd, maar verslaafd? Neen.»

Kaëll «Mijn mond staat zo al niet stil! (lacht) Eén keer heb ik een lijntje geprobeerd, maar ik vond het niet leuk. Ik was veel te opgefokt. En 's anderendaags had ik vreselijke hoofdpijn. Xtc heb ik ook eens genomen, maar dat was net hetzelfde: je wordt er heel erg hyper van. Niet gezond.

»Eén keer heb ik een joint geprobeerd. Na de eerste trek voelde ik niks. Na de tweede ook niet, en na de derde ook al niet. Maar toen ik naar huis reed, viel er plots een boom voor mijn auto, die ik maar op het nippertje heb kunnen ontwijken. Er woedde toen een vreselijke storm, maar ik dacht: 'Dat zij die gasten van daarnet. Zij hebben die boom voor mijn auto gegooid.' Aan een storm dàcht ik zelfs niet. (lacht) En ik reed verder. Veel te rap vond ik, dus ging ik trager en trager rijden. Op den duur zat ik aan zestig per uur. Op de snelweg! Toen is mijn frank gevallen en heb ik gezegd: 'Nooit meer.'»

Kaëll «Vroeger wel, nu niet meer. Met aandacht en applaus voedde ik mijn ego. Maar ik heb geleerd - of beter: ik leer nog altijd - mijn ego zo veel mogelijk te onderdrukken. Nu ben ik nog altijd dankbaar voor complimenten, heel erg zelfs, maar ik geniet ervan op het moment dat ik ze krijg. Het beïnvloedt niet langer hoe ik me de rest van de dag of de week voel. Hetzelfde met kritiek. Ik kan die nu veel makkelijker relativeren. Ik heb veel gehaald uit het boek 'De Zeven Spirituele Wetten van het Succes' van Deepak Chokra. Dat is mijn bijbel. Ik heb van dat boek vooral geleerd om zoals het riet mee te buigen met de wind. Je moet tegenslagen leren aanvaarden, anders breek je. Dat is ook met mij gebeurd, tijdens mijn depressie.»

Het volledige interview leest u in Humo 3644 van dinsdag 6 juli.