Sergio van de aftershow: Prince, 11 juli, Viage Brussel

Een kennis die in de Antwerpse horeca werkt, kreeg rond vier uur al telefoon van z'n baas: het wordt het Felixpakhuis, waar alles in gereedheid wordt gebracht. Wat later blijkt het plots de AB, of nee, Het Depot in Leuven. Nathan Ambach heeft contact met de roadmanager van Prince (een manager heeft die niet meer - bizar: de grootste artiest heeft als enige artiest geen manager).

Eén uur 's nachts. Nathan stuurt een sms rond: 'Prince aftershow @ Viage - spread the word!' Hoewel nooit officieel gemeld is dat er een aftershow komt, laat staan waar, staan als wij aankomen al dertig mensen aan te schuiven in de hal van Viage, een casino annex concertzaaltje op de Brusselse Anspachlaan. 'Wij weten het zelf pas een halfuur,' zegt een portier me.

Een uur later staan er driehonderd fans, een internationale incrowd van wie sommigen letterlijk álle concerten van álle tournees hebben gezien. Ik heb nog nooit zo onophoudelijk zien sms'en: iemand kent iemand die iemand kent uit de entourage van Prince, of iemand die in Viage werkt...

Via fansites als Dr. Funkenberry, The Dawn Experience en Purple Underground wordt er koortsachtig getwitterd, maar toch blijft het een raadsel hoe al die Grieken, Italianen en zelfs een Amerikaans koppel zo gauw hier zijn geraakt. Eén Duitser was, zegt hij, op basis van een wild gerucht zelfs eerst in Rumst beland.

Als de eerste muzikanten verschijnen - zangeres Shelby en bassist/evangelist Larry Graham - twijfelt niemand meer. Boven gaan mensen slijmen bij Larry Graham, in de hoop via hem bij Prince te geraken. Die is ondertussen ongemerkt aangekomen in een door de politie geëscorteerde limousine.

Hij is al aan het soundchecken: hij zit achter het drumstel en regelt zelf de drums - ook dat is voor een artiest van zijn status ongehoord, normaal doet een drum tech of roadie dat. Richtlijn van de roadmanager: 'Als Prince je aanspreekt, antwoord dan met ja of nee, probeer geen lang gesprek te forceren.'

Als we na twee uur wachten eindelijk de roltrap naar de zaal op mogen, breken in de stormloop twee glazen zijwanden. Paniek. Gegil. Een bloedende man wordt - tegen z'n zin, want dan mist hij het concert - afgevoerd.

Het gedrum is belachelijk, want slechts driehonderd gelukkigen zullen deze aftershow bijwonen, en de capaciteit van Viage is meer dan dubbel zo groot. Maar iedereen wil natuurlijk op de eerste rij staan. Pas nu wordt gemeld wat dit feestje ons gaat kosten: 80 euro. Je betaalt cash, er zijn geen tickets.