EK Atletiek in Barcelona: de Belgische 4 x 400 meter-ploeg

© Belga

Lees enkele quotes van de Belgische 4 x 400 meter-ploeg

HUMO Die finale van Peking was jullie echte doorbraak. Niemand had die vijfde plaats verwacht, zeker niet omdat vaste waarde Kristof Beyens op het laatste moment had afgehaakt en Arnaud Ghislain moest lopen.

"Van Branteghem «Arnaud was negentien in Peking, een broekventje nog, maar we hebben toen wel ons record gebroken.»"

Van Branteghem «Arnaud was negentien in Peking, een broekventje nog, maar we hebben toen wel ons record gebroken.»

Kevin «Het was een idee van onze vader om Arnaud, de traagste van de vier, als laatste te laten lopen. Voor de race hadden we het niet in de mot, maar achteraf zei hij dat hij nog nooit zo zenuwachtig was geweest. Hij geloofde wel in zijn tactiek, maar als wij een steekje hadden laten vallen, dan had Arnaud dat onmogelijk nog kunnen rechtzetten.»

Van Branteghem «Sinds Peking kent iedereen in het circuit Belgium. Nu zeggen zelfs de Amerikanen goeiedag, slaan ze een praatje met ons. Dat is mede dankzij Arnaud.»

Duerinck «Voor Peking bestonden we voor die gasten niet eens. Dat is wel tof. Het geeft extra vertrouwen. Zelfs als ik alleen loop, komt een topper als de Brit Rooney me tegenwoordig dag zeggen. In Doha (WK indoor in maart, de ploeg haalde zilver, red.) noemde de BBC ons zelfs bij de medaillekandidaten. Dat verwacht je niet.»

Van Branteghem «'Let's not forget the Belgians.' Bij de vrouwen waren we dat dankzij Kim en Tia al gewend, maar bij de mannen was het een tijdje geleden dat er met België rekening werd gehouden. Daar mogen we fier op zijn.»

HUMO Cédric, jij bent de oudste van de hoop, maar nog lang niet de traagste. Alleen de Borlées lopen sneller.

Van Branteghem «Da's plezant, hè? Daarom blijf ik ook doorgaan. Anders was ik na Peking wellicht gestopt. Nu bekijk ik het jaar na jaar, wat zeg ik, week na week. Mijn lijf hangt met haken en ogen aaneen: ik kan niks meer plannen, alleen maar afwachten hoe lang ik het nog uithoud.»

HUMO Twee stressfracturen in dezelfde voet op één jaar tijd: is dat geen teken dat het tijd is om te stoppen?

Van Branteghem «'t Was maar één stressfractuur, maar ze is nooit genezen dus heb ik er opnieuw last van gekregen. Maar inderdaad: het zegt wel iets.»

HUMO Op Jonathan en Cédric na studeren jullie nog allemaal. Lukt die combinatie een beetje?

Gillet «Juni is de slechtste maand: dan moet je blokken en tegelijk zwaar trainen, want je moet de minima voor de kampioenschappen halen. Gelukkig kunnen we onze studie spreiden: ik doe kine in Louvain-La-Neuve en ik mag twee academiejaren verdelen over drie jaar.»

Duerinck «Doe ik ook - ik studeer architectuur in Gent. Maar blokken als een échte student, dat lukt toch niet. Je kan geen nachtje doordoen als je na de middag nog twee uur moet trainen.»

HUMO Kim Gevaert droeg nagenoeg heel haar carrière dezelfde onderbroek tijdens wedstrijden. Zijn jullie bijgelovig?

Van Branteghem «Ik niet.»

Gillet «Ik móét altijd het cijfer zeven hebben gezien voor ik start. Vraag me niet hoe het komt, maar het is zo. Gelukkig is er meestal een baan met het nummer zeven. Stel dat het dertien was geweest: dan zou ik niet vaak gestart zijn, vrees ik (lacht).»

HUMO Ooit willen jullie het Europees record breken: 44.33, op naam van DDR-sprinter Thomas Schönlebe. Dat zit er dit seizoen niet in?

Jonathan «Dat weet je nooit. Zo'n record loop je niet op bestelling.»

Kevin «Ik voelde me vorig jaar sterker dan in 2008, en op training wás ik ook sterker, maar toch heb ik mijn persoonlijk record niet gebroken. Een record breken is nooit toeval, maar het moment waarop heb je niet helemaal in de hand. Werkelijk álles moet kloppen: de vorm, het moreel, de weersomstandigheden, de wind, de concurrentie...»

Lees het hele interview in de Humo van 27 juli.

• Cédric Van Branteghem
• Borlée