Professor Peter Ward brengt de nakende klimaatcatastrofe in kaart

© Photonews

Dertig jaar later, in maart 2100 slaat een zo mogelijk nog ziedender Noordzeestorm op verschillende plekken in Nederland bressen in de dijken. Tegelijkertijd overstromen de rivieren door nooit geziene regenval. Het land zit in de tang. In één nacht overstroomt half Nederland. In Amsterdam staat het water zeven meter hoog. Mensen zitten dagenlang op hun daken te wachten op redding. Drie miljoen Nederlanders komen om.

"'België zal zelf niet verzuipen, maar jullie zullen wel miljoenen Nederlanders moeten opvangen'"

Deze en andere noodlottige scenario's staan te lezen in het nieuwe boek 'The Flooded Earth - Our Future In A World Without Ice Caps'. Niet het werk van een journalist die gauw-gauw wat feitjes en halve waarheden bij elkaar heeft geveegd, maar een op onderzoek gesteunde noodkreet van Peter Ward, een gerespecteerd professor in de biologie, aard- en ruimtewetenschappen aan de universiteit van Washington in Seattle. Van Nederland zou er, als het poolijs smelt en de zee blijft stijgen, tegen het begin van de 22ste eeuw nauwelijks nog wat overblijven, voorspelt hij. Ook voor plekken als Bangladesh, Miami en New Orleans zit er tegen die tijd nog maar één ding op: voorgoed ontruimen.

Enkele quotes van Peter Ward

• «Als de zee stijgt, liggen de Lage Landen in de vuurlijn. Je mag niet vergeten dat het water in Nederland van twee kanten komt: van zee, maar ook van de grote rivieren. Die veroorzaken in Nederland en België met regelmaat overstromingen, vooral in het voorjaar: dan smelt de sneeuw in de Alpen en andere hooggelegen gebieden, dat water loopt de rivieren in en vervolgens lopen die rivieren over. De monsterstormen op de Noordzee heb je dan weer bijna uitsluitend in de winter. Een combinatie van de twee komt nooit voor.»

• «Het absolute worst case scenario voor pakweg de komende twintig jaar is dat het West-Antarctische ijsplateau zou smelten en instorten. Als dat morgen gebeurt, staat de zeespiegel binnen tien jaar drie meter hoger. Dat is niet waarschijnlijk, maar ook niet onmogelijk, want we weten uit geologisch onderzoek dat het al meermaals is gebeurd. De laatste keer was een miljoen jaar geleden, nog voor er mensen waren, en het werd toen veroorzaakt door een veel kleinere stijging van het CO2-gehalte in de atmosfeer dan we vandaag zien.»

• «Wat mij ook grote zorgen baart, is dat de wereldbevolking pijlsnel groeit. Volgens de huidige schattingen zullen we tegen het midden van deze eeuw met negen miljard zijn (vandaag is dat 6,7 miljard; red.). Hoe meer mensen er zijn, hoe meer voedsel we nodig hebben. Dat voedsel komt vooral uit laaggelegen gebieden en de allerbeste landbouwgebieden zijn vaak rivierdelta's. Wel, als de zee één meter stijgt, verliezen we in één klap alle delta's op de hele wereld. Die van de Nijl, de Ganges, de Mekong, de Mississippi en ga zo maar door: allemaal kwijt.»

• «De VS zal ook een paar grote steden verliezen. Miami en New Orleans, daar kunnen we een kruis over maken. Plekken als New York en San Francisco zijn hoger gelegen en rijk genoeg om grote waterweringswerken op te zetten. Maar alweer: dat is allemaal geld dat je niet aan nuttiger dingen kan uitgeven.»

Het volledige artikel leest u in Humo 3648 van dinsdag 3 augustus.

Humo.Docu: 'The Age of Stupid'

• Bekijk de documentaire!

• Bekijk ook 'An Inconvenient Truth'
• Bekijk ook 'The 11th Hour'!