© Thomas LegrÚve
Enkele fragmenten uit de reportage:
- Twee jaar geleden bracht Karima een boek uit, 'Insoumise et dévoilée', het verslag van haar eigen gevecht tegen een gedwongen huwelijk. Op slag werd ze een Bekende Waalse: steun en toeverlaat van jongeren die door hun familie aan een partner worden uitgehuwelijkt op wie ze helemaal niet verliefd zijn.
Moeder Teresa in het land van de eremoorden. Meestal komen de telefoons 's avonds laat, zegt ze. Héél laat, als de ouders slapen en de jongeren denken dat ze vijf minuten vrijuit kunnen spreken. Dan is zij wakker. En gaat zij aan de slag: ze seint de politie in, zoekt onderduikadressen. En ze spreekt politici aan: of die nu eindelijk ook eens iets willen gaan dóén aan het probleem.
"'Er zijn wijken in België waar de sharia regeert'"
De vzw komt, zegt Karima, tussenbeide bij alle problemen die het gevolg zijn van de extreme en archaïsche interpretatie van de islam: gedwongen huwelijken, gearrangeerde huwelijken, grijze huwelijken. 'Witte' huwelijken - waarbij twee mensen willens en wetens een schijnhuwelijk aangaan om één van de twee papieren te bezorgen en daarna weer scheiden - vallen daarbuiten: dat zijn afspraken tussen twee volwassen partijen.
Karima «Na het verschijnen van mijn boek, in maart 2008, kwamen mensen vanzelf naar me toe, de één na de ander. Gedwongen huwelijken: één adres (lacht). In heel België was er geen enkele instantie waar je terecht kon: ik móést iets doen. Drie maanden na het boek was de vzw er.
HUMO U hebt inmiddels een tweede boek geschreven, tegen de boerka. Is dat dan zo'n groot probleem? Je ziet ze toch veel minder in het straatbeeld dan hoofddoeken?
Karima «Misschien ziet u ze minder. Tien jaar geleden zag je ook weinig hoofddoeken. Het stoorde niemand. Nu zie je ze overal. Let maar op: over tien jaar zal je in het straatbeeld overal vrouwen met boerka's zien - spoken. Mijn dochter noemt het 'vrouwen die alleen maar ogen hebben'. Ze heeft gelijk: hun persoonlijkheid is uitgewist. Je weet zelfs niet of achter een boerka een man of een vrouw schuilgaat. Die bankovervallers, laatst in Frankrijk, droegen toch een boerka?
»Oorspronkelijk was de boerka een kledingstuk voor mannen. Nomaden, die zich beschermden tegen de hitte van de zon en het zand. Later hebben de Iraanse vrouwen het overgenomen, op last van ayatollah Khomeini, die hen wijsmaakte dat de islam het dragen van een boerka voorschrijft.»
U leest het volledige artikel op dinsdag 24 augustus in Humo 3651/34.






























![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)


2 reacties
reageer ookJecks
Vrijdag 11 februari 2011 - 14u36
Wanneer de hoofddoek wordt gedragen om aan de eisen binnen een gemeenschap te voldoen is het dat wel .
Mona
Dinsdag 19 oktober 2010 - 21u59
Ik vind het super dat er een vzw werd opgericht om vrouwen die onder druk worden gezet om te trouwen te kunnen helpen. MAAR wat hebben die "meer hoofddoeken in het straatbeeld" mee te maken? Waarom wordt hiermee suggereert dat vrouwen met hoofddoeken of boerka's worden onderdrukt en dat zij geen persoonlijkheid hebben?! Dit geeft anderen weer het beeld dat vrouwen met een hoofddoek het slachtoffer zijn van de islam. EN DAT IS HET NIET!
Reageer ook