Waar moet Bert Gabriëls mee lachen?

«Van 'Zonde van de zendtijd' heb ik overigens nog een goeie techniek opgestoken waarmee je een grap die eigenlijk ook weer niet zo héél erg geweldig is toch geweldig kunt maken: zet 'm op muziek of op rijm. Een personage als Joe Roxy, de erotische poëet uit Overpelt, heeft daar voor een groot deel zijn succes aan te danken. Ik bedoel, neem nu een Joe Roxy-gedicht als 'Ze geurde naar seringen / Haar ouders waren rijk / Ik wilde haar bespringen / De rest dat is gezeik'. Op zich is dat niet zo'n heel sterke grap, maar je begint er toch spontaan mee te lachen omdat het rijmt en een metrum heeft.
»Idem dito voor Tom Lehrer. Lehrer was - ís - een humoristische Amerikaanse liedjesschrijver die vooral bekend was in de jaren 50 en 60. Hij heeft zo'n nummertje over The National Brotherhood Week, een verbroederingsweek tussen alle rassen en standen in Amerika, dat begint met regels als 'All the protestants hate the catholics' en 'All the catholics hate the muslims', en aan het einde zingt hij: 'And everybody hates the jews'. Geen legendarische joke als je 't zo droog leest, maar op muziek wérkt het. »Lehrer heeft ooit een geweldige uitspraak gedaan over zijn carrière als muzikant: 'Als mijn songs ook maar één iemand op deze wereld ertoe aangezet hebben om een vriend te beledigen of een geliefde te mishandelen, dan is 't het allemaal waard geweest.' Lijkt me het perfecte grafschrift.»