Biecht van een epogebruiker: Roy Sentjens, ex-wielrenner

© Belga

Het is een rauw verhaal dat de wielersport van z'n meest destructieve kant toont: de prikkende naalden in ader en bil, de jacht op een nieuw contract, het gesjoemel met rennerslonen en prijzengeld, de constante prestatiedruk, de allesverterende ambitie en de twijfel die toeslaat als het dan toch niets wordt met die droomcarrière.

Roy Sentjens ontvangt thuis, op zijn appartement in Lommel. Maakt niet uit wanneer we langskomen, had hij aan de telefoon gezegd: 'Ik heb nu toch tijd genoeg.'

Sentjens «Mijn carrière is voorbij. Ik ben voor twee jaar geschorst, maar ik ga geen twee jaar wachten om daarna wéér in die ellendige wereld te stappen. 
Ik heb de voorbije week sms'jes gekregen van andere wielrenners. 'Veel sterkte in deze moeilijke periode' wenst er eentje mij. Wel: het is geen moeilijke periode. Ik heb een fout gemaakt, maar ik heb er geen spijt van dat ik daardoor het wielrennen de rug moet toekeren. Ik heb wel spijt over hoe het geëindigd is, en dat ik herinnerd zal worden - áls ik al herinnerd zal worden - als De Renner Die Epo Pakte En Betrapt Werd.»

HUMO Op een dag rij je helemaal van Lommel naar Barcelona om epo te kopen. Waarom Barcelona?
Sentjens «Omdat ik het niet vertrouwde om in Aken epo te gaan kopen. Die apotheken zijn té bekend, en ik reed dan nog voor een Duitse ploeg (Milram, red.) ook. Ik wist waar in Barcelona ik moest zijn: de adressen waar je epo kan kopen, zijn bekend in het peloton.»

HUMO En dan zeg je: 'Olá! Epo por favor?'
Sentjens «Zoiets, maar dan in het Engels (lachje).»

HUMO En je kreeg dat zomaar mee?
Sentjens «Ja. In Spanje heb je geen voorschrift nodig. En niemand vroeg wie ik was of waarvoor ik het nodig had. 't Is daar blijkbaar normaal om epo te kopen.»

HUMO Wat heb je ervoor betaald?
Sentjens «Drie-, vierhonderd euro. Heel precies weet ik het niet meer.»

HUMO Waarom epo?
Sentjens «Ik was al langer op zoek naar een manier om mijn oude niveau te halen. Ik deed er álles voor - hard trainen, op tijd gaan slapen, niet uitgaan, op mijn eten letten. Maar het lukte niet. Er speelde te veel door mijn kop: ik zit in een echtscheiding; mijn ploeg zou er eind dit seizoen mee stoppen en ik had nog geen nieuw contract; ik had nog last van de gevolgen van de ziekte van Guillain-Barré, een zenuwaandoening die ik gehad heb. Ik voelde nog altijd tintelingen in mijn handen en voeten, maar ik heb dat nooit toegegeven. Ik was bang dat ik helemaal geen contract meer zou krijgen als ze zouden weten dat de verlammingsverschijnselen niet helemaal waren verdwenen.»

HUMO Je wist toch dat het tegenwoordig nog erg moeilijk is om níét betrapt te worden als je epo gebruikt?
Sentjens «Is dat zo? (Grijnst)»

HUMO Radio Peloton meldt ook nog steeds dat je met epo wegkomt als je héél kleine hoeveelheden gebruikt en genoeg water drinkt.
Sentjens «Dat verhaal is mij niet onbekend, ja. Zoek maar eens op het internet: je vindt er zó handleidingen over hoe, wanneer en in welke hoeveelheden je het moet gebruiken om niet betrapt te worden.»

HUMO Hoeveel heb jij gebruikt?
Sentjens (denkt na) «Ze zitten per zes verpakt, de ampullen. Dus zes keer vierduizend eenheden.»

Lees het volledige interview in Humo 3655 van 21-09-2010