Cherchez la femme: keramiste Ann Van Hoey (53), mevrouw Mark Uytterhoeven

© Johan Jacobs

Van Hoey «Ja. Ik kan nog altijd versteld staan van wat hij allemaal kan. Hij doet dingen met taal die me geweldig kunnen ontroeren. Toen ik m'n dossier voor Design Vlaanderen aan het voorbereiden was, was ik geweldig aan het wroeten op de tekst waarin ik mijn visie uit de doeken moest doen. Tot hij zich er eventjes over ontfermde.

»Hoe hij in tien minuten mijn krakkemikkige tekst veranderde in een vloeiend, to the point stuk taal: onvoorstelbaar. Ik weet nog hoe hij wat stond te kijken naar mijn kopjes, een beetje uitleg vroeg, en toen een geniale slotzin toverde. (Citeert uit het hoofd) 'Culminerend in een afboording die teruggrijpt naar de cirkel.'

»Ik stond paf: dat was éxact wat ik wilde maar niet kon uitdrukken. De volgende dagen heb ik door mijn keukentje lopen dansen, en telkens als ik iets van m'n werk vastpakte, bewoog dat zinnetje door mijn hoofd: 'Culminerend in een afboording die teruggrijpt naar de cirkel.' Héérlijk.

»Nog zoiets moois: zijn tekst voor mijn 'Etude géométrique'. Hij had die geschreven in een ongelooflijk mooi, erudiet Frans. Hij besprak mijn vijf kommen, maar vanaf de vierde kom had hij er, in datzelfde erudiete Frans, de grootste vettigheden ingestoken (lacht). Dat was zijn verjaardagscadeau voor mij - geestig, persoonlijk, ontroerend. En de volgende dag kreeg ik uiteraard de propere versie toegestuurd.

»Ik herinner me ook hoe hij in het Sportpaleis samen met andere BV's een hommage bracht aan Toon Hermans. Die was er zelf bij, en Mark vertelde dat zijn vader altijd laat van zijn werk thuiskwam, meestal doodmoe. 'Maar als u op televisie kwam, meneer Hermans, was hij veel vroeger thuis, en opvallend opgewekt.

»Ik was nog te jong om er veel van te begrijpen, dus ik keek niet naar u, ik keek naar mijn vader, die letterlijk zat te huilen van het lachen. En ik moet zeggen, meneer Hermans: ik vond mijn vader fantastisch.' Hoe hij met enkele kleine zinnetjes zo tot de kern ging, en zo ontroerde...

»Wat ik nog meer bewonder: hoe hij er op televisie een beetje óver kon gaan, hoe hij altijd weer aanschurkte tegen de grens van wat kon, en daar telkens mee wegkwam. Dat vind ik getuigen van een grote intelligentie. Probeer dat maar eens in Vlaanderen, waar de teentjes lang zijn.

»Weet je, ik kan zijn talent niet zomaar in enkele zinnen samenvatten. Mark is een totaalpakket dat niet te overzien is. Hij kan zoveel: ik kan niet anders dan hem bewonderen. Ik ben getrouwd met een heel bijzondere man.»