Carl Barât: leven na The Libertines

Pete Doherty maakte twee platen met Babyshambles, begon iets met Kate Moss, werd een paparazziprooi, miste al zijn optredens, speelde Kate Moss kwijt, kickte af, maakte een soloplaat, raakte weer verslaafd, kickte weer af, en zat ergens onderweg drie weken in de gevangenis omdat hij de urine van een maat had ingeleverd voor een drugstest. Carl Barât richtte Dirty Pretty Things op, kreeg pancreatitis, minderde met drinken, speelde de fiftiesrocker Gene Vincent in de film 'Telstar: The Joe Meek Story', begon opnieuw te drinken, ontbond Dirty Pretty Things, en heeft nu een titelloze soloplaat klaar. 't Is een opvallend rijk gearrangeerd eresaluut aan zijn jeugdjaren geworden.

"'Ik schrijf songs om niet alleen te zijn'"

Enkele quotes

• «Het is tijd voor een grote sprong voorwaarts, want heel die Libertines-erfenis weegt nu al zo lang op me.»

• «Ik vergeet nooit mijn allereerste trip naar Londen. Ik was vijftien en zag er echt niet uit: zo'n grungy snaak in legerbottinnes en een T-shirt van The Doors. Ik kwam aan in Waterloo Station en botste bij het buitengaan op acteur Brian Blessed. Het was de allereerste keer dat ik een beroemdheid zag, en ik stond aan de grond genageld. En hij had het in de gaten, want hij stapte op me af, gaf me een hand en zei: 'Be lucky!' (lacht)»

• «We zagen in Arcadia niet zozeer een land van melk en honing in maar een plek waar er plaats was voor totale schoonheid én totale lelijkheid. We wilden die uitersten exploreren, onszelf geen enkele beperking opleggen. En de reis is nog lang niet afgelopen, hè.»

Het volledige artikel leest u in Humo 3656 van dinsdag 28 september 2010.

Carl Barât: 'Can't Stand Me Now'