Exclusieve Voorpublicatie: 'Niet schieten, dat is mijn papa!'

, door (ab)

bende 1200
© Photonews

Een fragment uit 'Niet schieten, dat is mijn papa!'

De overval 'Niet kijken! Niet kijken!'

Zaterdag 9 november 1985, 19.37 uur. 'Niet schieten, dat is mijn papa!' roept mijn zus Rebecca. Een keiharde knal, alsof er vuurwerk onder je neus ontploft. Mijn zus en mijn vader die in elkaar zakken. De pijnkreet die uit mijn vaders mond ontsnapt, zal me mijn hele leven bijblijven. Dan de schrille, paniekerige stem van mijn moeder: 'Lopen, David! Maak dat je wegkomt!' Zelf rent ze naar de andere kant van de parking van de Delhaize.

Van achter een auto duiken twee rare mannen op met riotguns en geweren. Ze dragen vuile kleren en één van hen heeft een zwartepietenpruik op. Een derde man komt van achter een stapel kratten. Instinctief loop ik terug naar de ingang van de winkel, terwijl ik onophoudelijk hoor schieten. Eén van de gangsters heeft het op mij gemunt. Ratatata! Ik word geraakt in mijn billen, maar ik voel het niet eens, gejaagd door paniek. De kogels doorzeven mijn muts en mijn anorak.

Ik ren voor mijn leven, de winkel in. Eerst door het sas, waar klanten verstijfd achter hun karretje staan. Ruiten springen kapot, een man voor mij zijgt neer - hij is in het gezicht geraakt door een kogel die voor mij is bestemd. Ik spring over hem, storm de winkel binnen, denk dat ik daar misschien veilig zal zijn.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven