De 7 Hoofdzonden volgens An Lemmens

An Lemmens «Je bent hier maar kort, dus moet je er het beste van maken. Dat was ook mijn instelling toen ik eerder dit jaar aan 'Sterren op de dansvloer' deelnam. Ik kan helemaal niet zo goed dansen, en zeker niet zo goed als de andere kandidaten, maar ik had mezelf voorgenomen om te winnen. Ik ben enorm competitief: voor mij is winnen belangrijker dan deelnemen.»

"'Mijn beste vriendin is vermoord door haar eigen vader. Sindsdien weet ik: ik moet iets máken van mijn leven'"

Lemmens «Voor mijn goeie vrienden: altijd. Ik heb er maar een paar, maar voor hen sta ik altijd klaar, zelfs al zit ik aan de andere kant van de wereld. Vriendschap is voor mij een kwestie van alles of niks.

»Omgekeerd verwacht ik hetzelfde engagement terug, maar ik heb ondervonden dat lang niet iedereen zo loyaal is. Ik heb al met verschillende mensen gebroken. Je krijgt van mij één kans - misschien twee, als ik je héél graag zie - maar als je die verknalt, heb je het voorgoed verkorven.»

Lemmens «Gemakkelijker dan vroeger. Als tiener was ik diep ongelukkig. Ik was een Gekwelde Ziel, en dat mocht iedereen weten. Ik had een hekel aan mezelf, dacht dat niemand me graag zag. Maar rond mijn twintigste heb ik daar een dikke streep onder getrokken. Ik heb een lijstje gemaakt met alle redenen om gelukkig te zijn en een lijstje met alle redenen om ongelukkig te zijn, en het eerste lijstje was veel langer dan het tweede. Gelukkig zijn is in grote mate je eigen keuze, daar ben ik van overtuigd. Ik heb voor het geluk gekozen, en sindsdien heb ik het gevoel dat alles in mijn leven op zijn plaats begint te vallen. Ik heb vrede met mezelf.»

Lemmens «Alleen als ik er affiniteit mee heb. Zoals met 'Greyhounds in nood'. Da's een organisatie die zich inzet voor galgo's, Spaanse windhonden. Omdat die zo snel zijn en zo'n groot uithoudingsvermogen hebben, worden ze in Spanje gekweekt voor de jacht, vooral door zigeuners en professionele jagers. Maar als ze wat ouder worden en hun snelheid verliezen, worden ze vaak op gruwelijke wijze afgemaakt: door ze op te hangen of in brand te steken. Galgo's zijn in Spanje gebruiksvoorwerpen: als je ze beu bent, smijt je ze weg. En de meeste Spanjaarden trekken zich daar niks van aan, want ze vinden het maar vieze zigeunerhonden. 'Greyhounds in nood' probeert zoveel mogelijk galgo's hier bij ons een nieuwe thuis te bezorgen.

»Ik werk ook als vrijwilligster voor een dierenasiel in de buurt. Ik steek mijn tijd en energie liever dáárin dan in ver-van-mijn-bed-dingen als de overstromingen Pakistan of de aardbeving in Haïti. Het is natuurlijk verschrikkelijk wat die mensen is overkomen, en ik heb ook geld gestort om hen te helpen, maar ik ken ze niet persoonlijk, en daardoor voel ik me niet echt betrokken. In dat asiel om de hoek zie ik met eigen ogen wat er gebeurt. Af en toe vang ik ook honden op, meestal als ze ziek of oud zijn. Ik laat liever in alle rust sterven bij mij thuis dan dat ze moeten creperen in een kooi.»

Lemmens «Nee. Ik ben gelovig opgevoed, maar vlak voor mijn plechtige communie heb ik mijn geloof afgezworen.

»Ik geloof ook niet in een leven na de dood, maar ik betrap mezelf er wel op dat ik soms probeer te praten met overledenen. Met mijn beste vriendin, bijvoorbeeld. Die is meer dan tien jaar geleden vermoord door haar vader, in een familiedrama. Ze was zeventien. Gisteren keek ik toevallig naar haar foto in mijn living, en zei ik tegen haar: 'Zie je wat voor leven ik aan het leiden ben? Had je dat van mij verwacht?' Stilletjes zal ik wel hopen dat ze nog ergens is, en dat we ooit opnieuw samen zullen zijn.»

An Lemmens: fotospecial