Humo sprak met Hugh Hefner (84), de baas van Playboy

© belga

Als wij eens een blote vrouwenkont wilden zien, dienden wij onze jas aan te trekken en een blootblad te gaan kopen - bij voorkeur de Playboy. Op flanellen benen de gazettenwinkel binnenstappen; met rode oortjes de nieuwe Playboy uit de rekken trekken; met trillende handjes naar de kassa - en dan vliegensvlug naar huis, alwaar we de fijne vleeswaren van onder meer Kim Basinger, Brigitte Nielsen en Maryam d'Abo aan een diepgaand vergelijkend onderzoek onderwierpen. Those were the nights!

"'Maar vrouwen zíjn lustobjecten!'"

We hebben er (behalve een tenniselleboog en een zwak voor blondines) een levenslange sympathie aan overgehouden voor de oprichter van Playboy: de legendarische, intussen vierentachtigjarige Hugh Hefner. Hefner lanceerde het blad in 1953, en bouwde zijn bedrijf, Playboy Enterprises, in de loop der jaren uit tot een gigantisch imperium met vertakkingen in de televisie-, de radio- en de internetindustrie. Zelf woont hij nu al een halve eeuw in zijn befaamde, om zijn wilde feestjes bekende Playboy Mansion, waar hij zich continu laat omringen door een schare bloedmooie, voluptueuze blondines. De centerfolds, de fuiven, de eeuwige zijden pyjama: zo kennen we Hef.

Een passage uit het interview

HUMO Er valt enorm te genieten van de zwart-witfragmenten uit 'Playboy's Penthouse', uw talkshow uit 1959, waarin u in een losse sfeer babbelde met onder meer Lenny Bruce en Sammy Davis Jr., en waarin Nat King Cole en Ella Fitzgerald het beste van zichzelf gaven. Die show zag er, zelfs naar de huidige maatstaven, onwaarschijnlijk cool uit. Hoe kwam u op het idee?

Hefner «In '59 haalde Playboy wel een heel mooie oplage, maar de verkoop van advertenties viel dik tegen. Ik zocht dus naar een manier om Playboy meer mainstreambekendheid te geven, en het leek me een goed idee om met een televisieshow te beginnen.

»Het concept kwam volledig uit mijn eigen koker. In plaats van de muzikanten en de komieken op een podium te zetten, zoals toen gebruikelijk was, wou ik de indruk scheppen dat de kijker te gast was op een feestje, in mijn eigen appartement, met mij als gastheer. We werkten zonder script, en we verzonnen de interviews op het moment zelf: zo probeerden we die losse, spontane sfeer te creëren. Het werkte erg goed - wie nu naar die beelden kijkt, zal moeten toegeven dat die show z'n tijd echt wel vooruit was.»

Hefner «Absoluut. Lenny was een intieme vriend van me - Playboy was trouwens het eerste grote magazine dat hem ongecensureerd aan bod liet komen. Toen hij in 1962 in Chicago werd gearresteerd omdat hij op het podium obscene taal had gehanteerd, heeft mijn advocaat hem vrij gekregen, en later heb ik hem overgehaald om zijn autobiografie te schrijven - die ik in Playboy heb gepubliceerd. Allemaal niet vanzelfsprekend: wie in de jaren zestig openlijk de kant koos van Lenny Bruce, werd door het establishment uitgeroepen tot een paria. Kon me niet deren: paria is mijn middlename (lacht).»