Luc Appermont na de outing

Enkele quotes van Luc Appermont

• «Je moet je ego laten varen als je dementerende ouders hebt. Dat heb ik moeten léren. Vragen als 'Wie ben ik?' of 'Wie staat er op deze foto?' leiden alleen maar tot nog grotere verwarring bij demente mensen. Ik zal wel de zoveelste vreemde man zijn in haar ogen, maar ik voel nog altijd een soort herkenning als ik binnenkom. Iets dat ze nauwelijks kan uiten, maar ik voel dat het er ís - een soort vertrouwen. Nu ja, datzelfde vertrouwen zal ze ook wel voor haar verzorgers opbrengen, denk ik.»

  "'Pas rond mijn achtentwintigste wist ik dat ik homo was. Ik zal het verdrongen hebben, zeker?'"

• «'Goed' en 'slecht' zijn rare begrippen als je het over het leven hebt. Ik hoop waardig ouder te worden, en ondertussen vrees ik de dag dat ik mensen tot last zal zijn.»

• «Ik denk dat ik zeer ambitieus was vroeger, maar ik kende mijn beperkingen: ik wist dat ik geen groot licht was, of toch geen vanzelfsprekend talent, niet iemand die er meteen stónd en ervaring uitstraalde zonder ervaren te zijn.»

• «Ik vind 'Brussel', 'Kim Clijsters' en 'Eddy Merckx' veel betere merknamen dan 'België'. België opgeven zal me niet zwaar vallen, maar ga niet beweren dat de Walen het, als het zover is, maar zelf moeten uitzoeken. We moeten samenwerken, en vooral elkaars bevoorrechte handelspartner zijn.»

• «Ik hou niet meer van het strebertje dat ik ooit was. Ik wilde per se gezien en gehoord worden, en daar wilde ik zelfs mijn sociaal leven aan opofferen. Ik dacht toen dat ik maturiteit en kennis had, maar die had ik niét. Laat ik zeggen dat er een soort rust over me is neergedaald.»

Het volledige artikel leest u in Humo 3659 van dinsdag 19 oktober 2010.