Felix van Groeningen en zijn moeder Bea

humo-archief Maandag 6 december 2010 - 10u01, door (sdj)

Overladen met prijzen en bejubeld tot in New York werd Felix van Groeningen (31) voor 'De helaasheid der dingen'. Het uitgekiende mengsel van schoonheid en pijn dat 'De helaasheid' op je afvuurde, was zo genadeloos dat je niet anders kon dan je overgeven, genieten en lijden, en daarna een beetje als een ander mens naar huis gaan.

21269_felix-bea-JJ-186.jpg© Johan Jacobs

Maar wat niemand weet, is dat de definitieve versie van de film is ontstaan aan de keukentafel bij moeder Bea Vindevogel (63), en dat we zonder haar misschien helemaal geen 'Helaasheid' hadden gehad. 'Weet je nog,' zegt ze - deze keer zitten we bij Felix aan de keukentafel - 'hoe je drie weken voordat het scenario af moest zijn aan mijn deur stond? Je zag wit als papier, je ogen stonden wild en je zei: 'Het gaat helemaal niet. Het is niet goed!'' En toen was Bea er. Je merkt meteen dat moeder en zoon iets delen, iets ongerijmds en onverzettelijks, iets waarin ze elkaar blindelings vinden, en dat mama Bea onvoorwaardelijk in haar zoon gelooft. Dus al die prijzen, daar stond zij eigenlijk niet echt van te kijken.

"'Als ik bijna klaar ben met een film, zou ik alles weg willen smijten. En dan is zij er'"

Enkele quotes

  • Felix «Na 'De helaasheid' was ik wel efkes de kluts kwijt, omdat er plots heel veel mogelijk was. Ik kan maar één film tegelijk maken, en dat duurt iedere keer twee jaar. Voor mijn nieuwe film moest ik dus de juiste keuze maken, en daarvoor heb ik wel een paar maanden nodig gehad (uiteindelijk werd het een bewerking van het toneelstuk 'The Broken Circle Breakdown Featuring The Cover-ups of Alabama' van Compagnie Cecilia, red.). Zodra ik gekozen heb, komt er niet veel meer tussen, maar zolang de dingen nog openstaan, ben ik bang er verstrikt in te raken of de foute keuzes te maken.»

  • Mama Bea «Ik heb veel energie verloren in het leven. Ik help altijd hier en daar, ik probeer dit, ik probeer dat. Ik kan dat niet, altijd hetzelfde doen. Ik ga rap mee in dingen, ik ben snel enthousiast.»

  • Mama Bea «Ik had twee van die tv-schermen op mijn neus - ik droeg graag opvallende brillen. Dan zei Felix altijd: 'Als je me van school komt halen, wil je dan alsjeblieft die bril afdoen?'»

  • Felix «Ik heb lang gedacht: je moet voor een relatie kiezen en dan maar de shit erbij pakken. Zo was dat nu eenmaal, dacht ik. Nu voel ik dat totaal niet meer zo aan. Ik weet nu dat je het met die instelling niet trekt als je relatie niet klopt. En ik weet ook dat iets zo goed kan klikken dat het met opofferen niets te maken heeft.»

  • Felix «Weet je nog wat die ene vriendin van jou pas vertelde? Dat ik inderdaad wel een kind was dat veel aandacht vroeg en niet kon stilzitten, maar als ik dan gekalmeerd was en rustig zat te lezen, dan begon jij aan mijn arm te schudden van: 'Hup, Felix!' Ze zei dat jij mij dan opstookte.»

Het volledige interview met Felix Van Groeningen en zijn moeder Bea leest u in Humo 3666 van dinsdag 7 december 2010.

Humo 3666 07/12/2010

Verschenen in:

HUMO van dinsdag 7 december

Nr. 3666

Neem een abonnement

0 reacties

reageer ook 

Reageer ook

Humo login:

(wordt nooit getoond)

Of login met facebook:

Deze week in Humo

abo button
promobtn ipad

Vorige HUMO's

Cover 3742 22/05/2012Cover 3741 15/05/2012Cover 3740 08/05/2012Cover 3739 30/04/2012Cover 3738 24/04/2012Cover 3737 17/04/2012

Schrijf je in op Humo's wekelijkse nieuwsbrief!

Wil je als eerste op de hoogte zijn
van wat er leeft op Humo.be?
Vul hier je e-mailadres in:

Jouw aanraders