Music For Life: de poortwachters van het Glazen Huis

© VRT/ Arnout Bracke

Natalie Helsen (22), studente Journalistiek, en Thomas Aelbrecht (26), werkstudent, hebben ieder al voor het derde jaar een 'raamcontract' bij het Glazen Huis.

"'Dat wéégt, hoor, zo'n emmer vol geld'"

Enkele quotes

• HUMO Laten we beginnen met de dag. Dan komen er veel kinderen aan de beurt.

Natalie «O ja, en die hebben bijna altijd cakejes of koekjes of wafeltjes gebakken. Soms zijn die kinderen zo klein dat wij ze voor het raam, de microfoon en de camera moeten heffen.

»In principe gaat bijna iedereen té ver van die microfoon staan. En dan roept de regie: 'Natalie! Dichterbij die microfoon!' En dan moeten wij dat ding vlak onder die mond duwen. En al die tijd zelf uit beeld blijven!»

Thomas «In álles wordt geld aangeboden: in hoeden, in glazen bokalen, in plastic zakken van den Aldi... Vorig jaar nog in een kous. Bij min negen had een lichtjes dronken man zijn voetbalkous uitgetrokken, en daarmee was hij rondgegaan op het plein.»

Natalie «Op dat plein zelf vinden heel veel kleine acties plaats. Zo was er vorig jaar een man die Irish coffee verkocht. Die had met een riem een fles sterkedrank en zo'n grote thermos rond zijn lijf gebonden, echt zo'n thermos-van-de-bomma met een pompknop, en daarmee maakte hij die pousse-café.»

Thomas «Die mensen hebben dan wel een origineel idee, maar ze komen er wellicht nooit mee op de radio. Die zullen hun verzamelde geld anoniem en zonder gesprekje in de bus stoppen. En dat geldt voor het overgrote deel van die aanschuivers: handen en zakken vol geld, maar verder hoor je er nooit wat van. Tenzij dat gerinkel in die gleuf.»

• HUMO Zijn er habitués die je elk jaar terugziet?

Thomas «Jazeker. Zoals Bert, een licht mentaal gehandicapte jongen, die komt bijna elke dag. En elke dag heeft hij geld bij zich, want als hij naar het Huis komt, dan heeft hij onderweg weer geld verzameld door gitaar te spelen op bus of trein. Eén en al goedheid, die gast.»

Natalie «Ik sta elke keer weer verbaasd hoeveel mensen ineens beslissen om mee te doen en dan iets ondernemen, compleet op hun eentje, zonder enige hulp van vereniging of familiekring.»

«Sommige van die ideeën ontstaan ter plekke op dat plein. Ik heb ooit zo'n tiep gezien met dreadlocks: als je hem vijf euro gaf, sneed-ie zo'n haarstreng af.»

Thomas «Op een vast tijdstip delen we PlayStation-microfoons rond en dan wordt er meegezongen door al die microfoontjes. Ik herinner mij 'Viva la Vida' van Coldplay, dat was een geweldig succes.»

• HUMO Jullie horen constant dat geldgerinkel. Vorm je je dan een idee van wat die geldstroom inhoudt?

Thomas «Je bent niet met geld bezig. Je bent met die machine bezig die Music For Life is. Dat is je eerste bekommernis, dat die machine blijft draaien.»

Natalie «Als een bedrijf vijftigduizend euro heeft ingezameld, dan wil je nog wel eens denken: hoe hebben ze dat toch klaargekregen?»

Thomas «Maar de volgende dag staat daar wéér een bedrijf met vijftigduizend euro, en dan doet het je niks meer. Dan is het een chequeske zoals een ander.»

Bekijk het Music For Life-lied van Milow

Het volledige artikel leest u in Humo 3667 van dinsdag 14 december 2010.