Jeroen Brouwers: 'We moeten de katholieke kerk opnieuw verbieden.'

, door (bv)

jeroen brouwers
© Jelle Vermeersch

Over driekwart van ‘Het hout’ hangt een beklemmende donkerte. Met stilistische bravoure schetst Jeroen Brouwers, weinig bevoorrecht getuige en ervaringsdeskundige, de drukkende sfeer van een jongenspensionaat anno 1953. De roman ontleent zijn naam aan een strijkstok, het pernambukhout waarmee een sadistische broeder leerlingen tuchtigt als voorspel tot erger. Broeder Bonaventura staat erbij, kijkt ernaar en verbijt zijn woede. Zoals de zwakste kinderen ten prooi vallen aan vernedering en misbruik, zo is hij met zijn meegaande karakter node door het Franciscaans instituut ingelijfd. Die band tegen wil en dank geeft ’m uiteindelijk de kracht tot handelen, geleid door het hartverwarmende licht van de liefde dat in het laatste kwart van de roman de donkerte breekt.

'Die halve eeuw schrijverschap spookt geregeld door mijn hoofd. Heb ik die vijftig jaar goed besteed? Is het alles bij elkaar wat? Word ik genoeg erkend?'

HUMO Je had laten weten klaar te zijn met romans, ik ben blij verrast.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De Persgroep Publishing heeft haar Privacy– en cookieverklaring aangepast.
Wij gebruiken jouw persoonsgegevens vanaf nu ook om de Diensten van MEDIALAAN Groep/De Persgroep Publishing te optimaliseren en deze waarvoor jij kiest te personaliseren.
Door op “verdergaan” te klikken of door verder te surfen, erken je deze aangepaste Privacy– en cookieverklaring gelezen te hebben.

Verdergaan