Bessel Kok, oud-Belgacom-baas en reddende engel van de QuickStep-wielerploeg

© René Fluger

Enkele quotes van Bessel Kok

• HUMO Ook Eddy Merckx zal in die nieuwe raad van bestuur zetelen.

  "'Een dictator: dat is de oplossing voor België'"

  Kok «Als ik een e-mail van Eddy Merckx krijg dat hij 'met plezier' toetreedt tot de raad van bestuur van ons wielerteam, ja, dan ben ik trots. Zo'n legendarische figuur, met een haast onuitputtelijke kennis over de wielerwereld, met zoveel boeiende contacten: daar moet het team gebruik van kunnen maken.»

• Kok «Een schaker die speelt voor de wereldtitel, verliest vierenhalve kilo. Dertig partijen, telkens zeven uur achter het bord: dat is een uitputtingsslag.»
• Kok «Ik ben geen inspirator, ik ben niet goed in het bedenken van ideeën. Maar als ik bevlogen raak door mensen met een goed idee, dan ben ik uitstekend geplaatst om dat idee te implementeren, om een ondernemingsstructuur op poten te zetten en de productie op gang te brengen. Daarna begin ik te verzwakken en wordt het tijd om te vertrekken en iets nieuws te vinden. Mijn leven is een cyclus van opstarten en verlaten.»
• HUMO U bent Nederlander van geboorte, maar u hebt zich eind jaren tachtig tot Belg laten naturaliseren. Het verhaal gaat dat u dat moest om baas van RTT - zo heette Belgacom toen nog - te kunnen worden.

  Kok «Dat klopt niet helemaal: op dat moment was ik al Belg. Maar dat was inderdaad handig toen de RTT kwam aankloppen: de baas van dat bedrijf moest een Belg zijn.

  »Nee, ik ben Belg geworden ten tijde van Swift. Ik was toen zó bezig met België en voelde me zó ver van de Nederlandse betweterigheid afgedreven... België was een land waar je tenminste nog een beetje kon lachen. Chaotisch, maar erg rijk.

  »Dat België van de jaren tachtig, ik was daar verliefd op. Ik heb Anne Teresa De Keersmaeker geholpen bij het opstarten van haar ensemble Rosas.

  »En met Gerard Mortier heb ik fundraising van de Muntschouwburg in een heel nieuw pakje gestoken.»

• HUMO Jean-Luc Dehaene was in uw Belgacomjaren premier, maar met Elio Di Rupo had u het meest te maken - hij was de minister van Telecommunicatie die u in 1994 ontsloeg.

  Kok «Elio was mijn vriendje. Hij was gek op muziek en rockconcerten: we gingen wel eens naar de Ancienne Belgiqiue en naar optredens van Arno. Di Rupo is cultureel zeer ontwikkeld, én schrander.

  »Ik had wel bewondering voor 'm. (Lacht) Tot hij mij op spectaculaire wijze uit België liet verdwijnen.»

  HUMO Neemt u 'm dat kwalijk?

  Kok «He-le-máál niet. Elio wilde mij niet kwijt, Dehaene wilde mij niet kwijt. Wathelet, die wilde mij het land uit schoppen, en er waren ook nog een aantal Waalse socialisten die mijn bloed wel konden drinken.

  »Dus kwam Elio met het perfecte Belgische compromis: laten we de hele top van Belgacom - de CEO én de raad van bestuur - eruit bonjouren. Nog jarenlang heb ik met dat verhaal buitenlanders aan het lachen gekregen.

  »Het was een conflict tussen mezelf en de voorzitter van de raad van bestuur, Benoît Remiche, dat escaleerde tot een politiek probleem. Dan merk je dat zo'n Di Rupo vóór alles een politicus is: iemand die zijn eigen vel redt, in plaats van voor een ander in de bres te springen.

  »Mijn grote bron van blijdschap was dat het personeel zo triest was dat ik moest vertrekken.»

• HUMO U hebt mobiel telefoneren in België op poten gezet, maar staat u er wel eens bij stil dat mensen van gsm-straling kanker kunnen krijgen?

  Kok «Toen was het absoluut niet aan de orde. Er was al wel protest tegen de stralingseffecten van zendmasten in rural areas, maar de mobiele telefoon zelf werd nog niet beschouwd als een kankerverwekker. Dat is geen excuus: het is een probleem waar nog steeds geen afdoende oplossing voor is.

  »Tegelijk lijkt de bevolking het niet meteen als een levensbedreigend probleem te zien: kinderen krijgen op hun achtste verjaardag hun eerste gsm, om mama een sms'je te sturen als ze met de fiets van school naar huis vertrekken.»

• HUMO U woont in een land dat begin jaren negentig zelf is uiteengevallen. Welke indruk krijgt u vanuit Praag van de toekomst van België?

  Kok «Ik ben bezorgd omdat het zo snel bergaf gaat. Ik zou mij als Belgisch politicus zorgen beginnen te maken wanneer ik zie hoe er gebakkeleid wordt in Brussel, en hoe Praag zich opwerpt als leidende stad in Centraal-Europa. Europa breidt steeds meer uit naar het oosten: als België in die veranderende omgeving een leidende rol wil blijven spelen, moet de politiek haar verdeeldheid opzijzetten.

  »Hoe lang kan je blijven zeuren over Brussel-Halle-Vilvoorde terwijl de rest van de wereld in volle ontwikkeling is? Los het op en stop met dat gekwebbel: de wereld heeft andere prioriteiten.»

• HUMO België als een land dat op splitsen staat: dat is de teneur in élk artikel in buitenlandse media.

  Kok «Ik heb die dreigende splitsing altijd weggewuifd, maar nu weet ik het niet meer. De ondefinieerbare synergie, het sociale weefsel tussen Vlamingen en Walen is weggegooid. Ik zie maar één oplossing: een dictator. Of op z'n minst: een inspirator.

  »Eén man die de beslissingen neemt, en die beslissingen zijn bindend: geen gezeur, geen gediscussieer achteraf. Een beetje zoals een CEO in een bedrijf, die de strategische beslissingen neemt en zich achteraf, met de resultaten erbij, verantwoordt voor de raad van bestuur. Het probleem is: wie wordt die man - of vrouw?»

U leest het volledige interview op dinsdag 4 januari in Humo 3670/01.