Pedofilie in de sport: de eerste getuigenissen

© Thomas Legreve

Enkele quotes uit het artikel

• Chris (Floors moeder) «D. speelde graag Dikke Berta, je weet wel: dat overloopspelletje. Meestal pikte hij er bepaalde meisjes uit die hij dan stevig beetpakte, ook op plaatsen waar je meisjes niet hoort aan te raken. De meisjes namen er geen aanstoot aan: ze dachten dat het bij het spel hoorde. Zo is het begonnen.»

  "Floor (13): 'Ik vond het wel raar wat hij met me deed. En ik dacht ook: gaat dit nu niet ver?'"

• Dirk (Floors vader) «Hij koos ook opvallend vaak voor zwemmen als groepsactiviteit, of hij gaf in het zwembad 'een alternatieve training'. Later zijn we te weten gekomen dat hij ook in het zwembad strafbare feiten zou hebben gepleegd.

  »Naast de vaste clubtrainingen op woensdag en vrijdag legde hij ook geregeld extra trainingen in, voor een vijftal atletes. Maar als puntje bij paaltje kwam, bleek dat er maar twee aanwezig konden zijn op het afgesproken tijdstip - de twee die hij op het oog had, natuurlijk. Maar niemand had het door, het leek de normale gang van zaken.»

• Dirk «D. bleek Floor te benaderen op elk moment van de dag, van half zeven 's ochtends tot wanneer ze de klas in ging, om half negen. En na school begon het opnieuw, van half vier 's middags tot half drie 's nachts. D. schreef dat hij verliefd op haar was. Dat hij zijn kleren uittrok en van haar hetzelfde verlangde, enzovoort. Gelukkig is Floor niet op die avances ingegaan, maar ze heeft D. ook nooit tegengesproken.

  »Want dan werd hij boos - dat had ze gezien bij een ander meisje. En dat wilde ze tot elke prijs vermijden: ze wilde geen ruzie met haar trainer. Ze was dol op atletiek, en ze was doodsbang dat ze door alle toestanden niet meer zou kunnen trainen.»

• Chris «Pedofielen creëren meestal een vertrouwensband, ook met de entourage van het slachtoffer.»
• Dirk «Het is belangrijk dat je spreekt, ook al gaat het om dingen van lang geleden. Vaak is één incident een schakel in een heel lange ketting. In onze club hebben we een meldpunt geïnstalleerd, opdat dit zich niet meer zou herhalen.»

• Floor «Ik heb uiteindelijk besloten naar de topsportschool in Hasselt te gaan. D. had nochtans lang op me ingepraat om het niet te doen: 'Daar schiet je niks mee op,' zei hij. Blij dat ik niet geluisterd heb: in Hasselt kan ik volle bak voor mijn passie gaan. Ik zit weer gemotiveerd in de klas. Atletiek is mijn léven.»

U leest het volledige artikel op dinsdag 15 januari in Humo 3676/07.