Hoeveel minnaressen hád Leopold III nu eigenlijk?

Vorige week kwam er een krasje op die reputatie, met het bericht dat de vorst in 1940 een kind had verwekt bij schaatskampioene Liselotte Landbeck. Treurend was Leopold in die jaren zeer zeker. Maar eenzaam? Jamais.

"'Zijn hoofd werd in beslag genomen door zaken van seksuele aard'"

In Küssnacht vindt het drama plaats. Leopold III is even onoplettend achter het stuur van zijn wagen: hij raakt van de weg, rijdt de wei in die de oever van het Vierwoudstrekenmeer afzoomt, en de wagen gaat over de kop.

De klap is verschrikkelijk. Astrid, die op de passagiersstoel zit, wordt tegen een boom geslingerd en sterft ter plaatse. Leopold komt met de schrik vrij, net als de chauffeur van het koningspaar, die op last van de vorst achterin heeft plaatsgenomen. België reageert geschokt: de Zweedse koningin had in enkele jaren tijd de harten van het hele volk veroverd. Leopold (33) blijft alleen achter, in het gezelschap van drie jonge kinderen.

Leopold is een gebroken man, heet het na het ongeval, verteerd door schuld en wroeging. Maar het leven gaat voort, en in het geruchtencircuit wordt de knappe, rijzige weduwnaar met zijn lichtblauwe ogen snel weer gekoppeld aan tal van adellijke jongedames uit de hoogste kringen.

Zelfs prinses Juliana van Nederland wordt met hem in verband gebracht. Een loos gerucht: Juliana is een protestante, en bovendien voldoet ze niet aan de hoge kwaliteitseisen van de Belgische vorst. Schoonheid is voor hem net zo belangrijk als afkomst. Insiders weten: Leopold III is un homme à femmes.

José-Alain Fralon, de auteur van het onvolprezen 'Baudouin, l'homme qui ne voulait pas être roi', schrijft het volgende over de geruchtenstroom die zo'n twee jaar na de dood van Astrid op gang kwam. 'In de Brusselse salons gaat het ruisen van de namen van kinderen, vruchten van geheime liefdes van de koning. De lijst met buitenechtelijke kinderen is lang.

De kranten zullen later de namen noemen van een politiecommissaris uit de Brusselse agglomeratie, een Engelse lord, een Brusselse aristocrate, en een diplomaat die tot voor kort zeer close was met Albert II.' Van dat lijstje van vier zijn er minstens twee - de Engelse lord en de Brusselse aristocrate - geboren in de zes jaar tussen de dood van Astrid en het huwelijk met Lilian.

Maar hoe turbulent waren die jaren nu precies? We overlopen het samen met Leon Masset, professor emeritus politicologie aan de universiteit van Amsterdam. Hij bereidt al dertig jaar lang de ultieme Leopold-biografie voor, en heeft in de loop der jaren bijna alles over Leopold III verzameld: schaars zijn de snippers uit Belgische én buitenlandse kranten die aan zijn aandacht zijn ontsnapt.

De eerbiedwaardige geleerde is bereid ons door de doolhof van Leopolds amourettes te gidsen.

Masset « Laten we wel wezen: Leopold III had flirts voor, tijdens en na zijn huwelijk. En later, tijdens zijn tweede huwelijk met de vijftien jaar jongere Lilian, was het niet anders.

»Hendrik De Man, de socialistische politicus, noteerde dat de koning in dat voorjaar van 1941 ten prooi viel aan 'neurasthenie', een diepe persoonlijke crisis die een hoogtepunt bereikte in de zomer. 'Les questions sexuelles le préoccupaient' - zijn hoofd werd in beslag genomen door zaken van seksuele aard, schrijft De Man.

»Tegenover zijn persoonlijke secretaris Robert Capelle liet Leopold zich ooit ontvallen: 'We zijn tenslotte allemaal mannen, ook al dragen we een kroon op ons hoofd.' Dat vat het aardig samen, me dunkt.»