Reinhilde Decleir (uit 'De Ronde' en 'Van Vlees en Bloed')

© Marco Mertens

Enkele quotes uit het interview:

• HUMO Uw broer zegt dat u een leidersfiguur bent. Dat hij wel artistiek leider was op Studio, maar dat hij dat zonder u nooit had gekund.

  Decleir «Ja. Ik ben zelfstandiger, denk ik. Jan heeft altijd iemand nodig om naast hem te staan. Hij kan zelfs niet alleen wonen. Ik wel. Ik ben ook praktischer. Als ik zie dat er iets moet gebeuren, dan begin ik dat meteen aan te pakken, zelfs als ik eigenlijk niet geacht word dat te doen.»

  "'Ik wil ook bejubeld worden'"

• HUMO Als actrice bent u ook pas na 'Van vlees en bloed'...

  Decleir «Wereldberoemd geworden in Vlaanderen (lacht). Ja, wat zeiden ze nu ook alweer? Het best bewaarde geheim van Vlaanderen, zo stond het in de gazet.

  »Eigenlijk had Tom Van Dyck Viviane De Muynck voor die rol gevraagd, maar zij kon niet. En toen kwam Tom bij mij.

  »Hij was zo aardig om te zeggen dat ik niet echt tweede keus was, dat hij altijd nog eens met me had willen werken. Het moest wel allemaal heel snel gaan: ze belden op een vrijdag, en ik moest maandag al komen lezen. 'Als jij 'neen' zegt, weet ik niet meer wat te doen' - zo ging het. Maar ik was vereerd, had dat allemaal niet meer verwacht in mijn leven.»

• Decleir «Ik heb altijd meer in de alternatieve circuits gezeten. Meer dan Jan. Nadat ik was afgestudeerd aan Studio wilde ik naar de KNS, net als hij, maar daar was het vol. Jan is natuurlijk een geweldige acteur, maar hij heeft - dat zegt hij zelf - ook chance gehad. Chance dat een belangrijk iemand uit de KNS op hem viel. Al in zijn eerste jaar bij Studio werden hem door de KNS rollen beloofd.

  »Als je nu ziet, Stefaan Degand, die in 'De Ronde' Dieter De Leus speelt en ook aan 'Rundskop' meedeed, die valt nu ook opeens van de ene rol in de andere. Fantastisch voor hem, maar in zijn klas op Studio waren alle leerlingen goed, en toch wordt de ene opgepikt en de andere niet. Hoe dat komt is niet zo duidelijk.

  »Jan werd destijds ook meteen voor films gevraagd - hij was natuurlijk ook een mooie jongen. En hij schitterde bij de Internationale Nieuwe Scène in 'Mistero Buffo' van Dario Fo, daarin was hij geweldig. Alleen vraag ik me soms af hoe de dingen zouden zijn gedraaid als onze broer Dirk was blijven leven.»

• Decleir «Ik had het nodig om te spelen. Spelen heeft me zo'n inzicht gegeven in de wereld en in mezelf. Ik zou niet weten wat er van mij geworden zou zijn mocht ik het niet hebben gedaan. Je wordt gedwongen in jezelf te wroeten en dingen in je hoofd op een rijtje te zetten. Als dat lukt, is de bevrijding groot. Maar het is zwaar.

  »Ik besef ook dat dat dubbel zo zwaar moet zijn voor mijn spelers hier bij Tutti Fratelli. Spelen is zoeken en nadenken over wat je kan en wie je bent, en daar heb je niet altijd zin in als je in een situatie zit als die van hen. Ze moeten de verwarring die dat meebrengt aankunnen. Ik probeer ze vertrouwen te geven: 'Doe het toch maar. Je zal wel zien dat dingen uiteindelijk op zijn plaats vallen.' En als ze dan kunnen tonen wat ze wél waard zijn, dan loopt mijn hart soms over. Dat is zo mooi om te zien, die fierheid van: wij kunnen iets.»

• HUMO Jan Decleir zei eens: 'Ik denk dat ik daar meer last van heb dan Reinhilde: glorie nastreven.'

  Decleir «Dat zou kunnen. Maar dat is, denk ik, ook gekomen omdat hij zo snel van die glorie geproefd heeft. Met Dario Fo stond hij meteen voor volle zalen, in België én Nederland. Dan beleef je iets, dat is een feest. Ik heb ook bij de Internationale Nieuwe Scène gespeeld, en toen ik er vanwege de oeverloze discussies wegging en in kleine theaters terechtkwam - die dan nog niet eens volzaten - was dat wel even wennen. Ik wil ook wel bejubeld worden, eerlijk gezegd. Maar ik denk dat ik het misschien minder nodig heb, minder afhang van die Liefde Van Anderen. Dat ik ook daarin, zeg maar, zelfstandiger ben.»

• Decleir «Graag gezien worden wil ik wel. Die complimenten na 'Van vlees en bloed' waren zalig. Maar dat ze me nu opeens bellen om mijn mening te vragen over dingen waar ik geen verstand van heb, dat voelt helemaal niet goed. Ik heb een goeie vriend, een muzikant. Als journalisten hém zouden kennen en hém om zijn mening zouden vragen, dán zou er inhoudelijk weer een iemand aan het woord zijn. Maar ja, hij is geen BV, dus aan hem vragen ze het niet.»

U leest het volledige interview op dinsdag 8 maart in Humo 3679/10.

Zoek de bospoeper: bekijk Humo's nieuwste tv-spot XL!