Kylie na de kanker (en voor het Sportpaleis)

Zo zal Kylie in de gedaante van een Griekse godin (voorzien van de allerkoddigste gevleugelde walkurenoortjes) haar publiek tegemoet rijden in een vergulde Romeinse wagen (de paardenspan is voor de gelegenheid vervangen door een koppel schaars geklede manspersonen). Toeschouwers nemen maar beter een extra paar ogen mee, teneinde niks te missen van de eindeloze kostuumwissels (zo'n tweehonderd, wordt gefluisterd), de halsbrekende luchtacrobatieën en de ongeziene waterwerken. Voor wie niet vies is van een nat pak - en een lege portefeuille - zijn er zelfs staplaatsen in de exclusieve splash zone vlak bij de fonteinen op het podium. Maar achteraf niet afkomen met het bonnetje van de stomerij!

Kylie Minogue «Touren is loodzwaar, maar de warmte die het publiek je ervoor teruggeeft maakt het allemaal de moeite waard. Promo doen voor mijn nieuwe plaat ('Aphrodite', uit sinds juni 2010, red.) valt me een pak zwaarder.

"'Ik kan wellicht niet meer zwanger worden, maar dat is oké'"

.... »Dit keer pakken we sommige dingen anders aan dan op vroegere tournees. De pauze hebben we bijvoorbeeld geschrapt: het was zo al moeilijk genoeg om songs te kiezen voor een set die maar twee uur mag duren. En vroeger speelde ik maximum twee dagen op rij, maar nu doe ik soms drie shows in drie dagen.»

- Je lijkt in niks nog op de graatmagere, lijkbleke Kylie van 2005, toen je voor borstkanker behandeld werd. Integendeel: je ziet er bijzonder fit uit.

Minogue «Dank je. Na mijn chemokuur was ik zelfs een beetje aangekomen, maar nu heb ik mijn oude lichaam bijna helemaal terug. Dat voelt fantastisch, want ik heb lang het gevoel gehad dat ik in andermans lichaam gevangenzat. Neem mijn gezicht: door alle chemo en steroïden zag het er gezwollen uit; op den duur kon ik mijn eigen kaken zien als ik naar beneden keek. Geen wonder dat ik in die periode zo veel mogelijk binnen bleef en ik de camera's meed.

.... »Na vijf jaar verklaren ze je genezen, en dat is even wennen: als ik nu op straat loop, ben ik weer net als iedereen, en niet meer de kankerpatiënte die ik al die tijd was. De gevolgen van de medicatie trekken stilaan weg. Meer en meer mensen zeggen me dat ik weer mijn ouwe zelf ben, maar ik begrijp niet goed hoe ik dezelfde persoon kán zijn: ik ben tenslotte vijf jaar ouder.

.... »Met deze tournee wil ik ook een beetje vieren dat mijn behandeling er helemaal op zit, dat ik zelfs de laatste pilletjes kan laten. Natuurlijk is dat een bevrijding, alsof ik eindelijk die ketens van me af kan gooien. Maar tegelijk heeft die behandeling de voorbije jaren een veilig gevoel gegeven, een vertrouwdheid die ik nu moet opgeven. Gemengde gevoelens dus.»

- Je vriend, het Spaanse model Andrés Velencoso, vergezelt je de hele tournee lang. Maakt dat het reizen aangenamer?

Minogue«Andrés is het soort mens dat graag reist. Je kan hem om het even waar droppen en hij zal zich meteen thuis voelen. Hij is ook een baken van kalmte en rust, terwijl ik vaker het warhoofd uithang.

.... »Door Andrés heb ik geleerd dat ik het nog altijd kan, mezelf goed voelen in een relatie. Na elke relatie die op de klippen loopt, ga je twijfelen: 'Nu lukt het me nooit meer! Ik blijf voor altijd alleen!' Maar hij en ik zijn nu bijna twee jaar samen, en de tijd is werkelijk voorbijgevlogen. Ik heb een evenwicht gevonden dat ik vroeger, voor ik ziek werd, niet had. Toen durfde ik weleens vallen voor mannen met een, euh, complexe persoonlijkheid. Maar vraag me nu niet om een lijstje namen (lacht).»

- Namen hoeven niet, maar mogen we weten wat jou het meest irriteert in anderen?

Minogue «Incompetentie. Als ik hard aan het werk ben, voel ik me als een formule 1-rijder: volledig gefocust. En als ik dan mensen rondom me zie lummelen, zoals op een fotoshoot, word ik gék.»

- Je zus Dannii is vorig jaar voor het eerst moeder geworden. Zou jij ook graag kinderen hebben?

Minogue«Dolgraag, maar ik besef dat ik door mijn kankerbehandeling wellicht niet meer zwanger kan worden. En dat is oké, omdat ik gezond ben en ik nog altijd kan genieten van de kinderen rondom me. Je kan niet anders dan je neerleggen bij wat het leven je geeft, of dat nu goed is of slecht.»

- Zou je ooit adoptie of een draagmoeder overwegen?

Minogue«Daar heb ik al aan gedacht, ja. Voorlopig heb ik geen plannen, maar ik hou mijn opties open.»

- Je bent nu tweeënveertig. Da's nog jong, natuurlijk. Maar toch: ooit zal er een tournee je laatste moeten zijn. Denk je daar soms aan?

Minogue«Nee. Zelfs als oud besje in het bejaardentehuis zie ik mezelf nog shows voor de rest van de oudjes, met mijn oude kostuums aan en pluimen in mijn gat. Misschien denken de mensen dan: 'Hoe gênant!' Maar dat kan me niet schelen. Op een podium staan geeft je gewoon een onbeschrijflijk gevoel. Er gaat niks boven een zaal die je songs luidkeels meebrult. Daar wen je nooit aan.»

© The Interview People

In Humo 3680 van dinsdag 15 maart kunt u het artikel lezen.

Klylie Minogue speelt op zaterdag 19 maart in het Sportpaleis in Antwerpen. Info en tickets: goformusic.be.