Technologie in 2030: slim, snel en overal

, door (di)

jean-claude burgelman

Toen was Jean-Claude Burgelman prof aan de VUB en wetenschapper bij het Institute for Prospective Technological Studies (IPTS), een onderzoekscentrum van de Europese Commissie in Sevilla, Spanje. Nu leidt hij op het hoofdkwartier van diezelfde Europese Commissie in Brussel een eenheid van het directoraat-generaal Research en Innovatie. Nog steeds houdt hij zich bezig met nieuwe trends, maar dan voor de wetenschap in het algemeen. En nog steeds dringt hij erop aan te vermelden dat hij in eigen naam spreekt, en niet voor rekening van de Europese Commissie.

HUMO In 2000 was ambient intelligence, het tijdperk van de alomtegenwoordige chip, uw grote toekomstvisioen: elk apparaat, elke ruimte, elke auto zou computerchips gaan bevatten en kunnen communiceren met andere toestellen, ruimtes en auto’s, waardoor mensen in het gedigitaliseerde Westen zouden leven en werken in zogeheten intelligente netwerken. Google en Amazon stonden toen nog in de kinderschoenen, Apple moest nog in tweede versnelling schakelen, en van Facebook of Twitter was helemaal nog geen sprake. Goed gegokt, toch?

Jean-Claude Burgelman «We hadden toen een consultancybedrijf moeten beginnen (lacht). Nu, nattevingerwerk was het niet, hoor. We zaten toen in Sevilla geregeld samen met de topresearchers en strategen van Nokia, British Telecom, Philips en co. En we probeerden niet zozeer de technologische gadgets en snufjes van de toekomst te voorzien, dan wel wát we met al die nieuwe mogelijkheden konden doen en waarvoor we ze zouden gaan gebruiken. We gokten dus niet op het soort mobiele telefoons dat Nokia zou ontwikkelen en of de palmtopcomputers van Palm de standaard zouden worden, maar op de mobiele handset als idee: een computer, telefoon, gamestation en wat nog allemaal in één klein, mobiel apparaat. Hoe dat eruit zou zien, daar hadden we geen welomlijnd idee van, en dat is ook bijna niet te voorspellen – wie dat kan, wordt schatrijk. Idem voor wat betreft de ‘intelligente omgevingen’: wij dachten nog dat er gigantische centraal beheerde databases nodig zouden zijn om dat allemaal te managen en met elkaar in contact te brengen. Maar toen kwam web 2.0.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven