Johan Cruijff in 14 herinneringen:
'Je bent 15 jaar lang een held. En plots ben je niemand meer'

, door (frits barend)

Bekijk ook Johan Cruijff in 5 memorabele filmpjes

Frits Barend, journalist en al jaren een goeie vriend, zocht Johan Cruijff eind februari 2011 op in Barcelona. Samen haalden ze veertien unieke herinneringen op aan Cruijffs leven en carrière, tijdens en na de sport. 

1 Johan de Rebel

Frits «Ik wil er niet aan worden herinnerd, maar ik heb als kind nog tegen je gevoetbald. Wij zijn van de straat: we schoten weleens een bal door een raam, maar we wisten dat je geen oude dame van haar tasje beroofde.»
Johan «Dat dééd je niet. Maar wat wij normaal vonden, is niet meer normaal. Voor alles is tegenwoordig een excuus. Als je iemand vermoordt, heb je een moeilijke jeugd gehad. Daders van kindermisbruik zijn altijd ook misbruikt, maar dat kan toch geen excuus zijn? Zo kijk ik ook aan tegen hulp aan arme landen: je moet ze geen vis geven, maar ze leren vissen. Ik vind dat je altijd onafhankelijk moet zijn.
»Natuurlijk kunnen wij onze kinderen meer geven dan onze ouders ons. Jordi (zijn zoon, die zelf ook profvoetballer is geweest, red.) heeft mentaal op z’n flikker gehad vanaf dat hij voetbalde, omdat hij steeds werd vergeleken met zijn vader. Dat is makkelijk, vergelijken met iemand die niet meer speelt. Want als je niet speelt, kun je geen fouten maken. ik hoef niet uit te leggen hoe er werd gereageerd toen ik Jordi liet debuteren voor Barcelona. ‘Makkelijk, met je vader als coach.’ Denk eens na: zou jij het risico nemen dat je zoon door 100.000 mensen wordt uitgefloten? Zou jij hem opstellen als je niet zeker weet dat hij het kan? ik stelde aan Jordi zelfs hógere eisen. als hij goed speelde, had hij de kwaliteiten van zijn vader, en als hij slecht speelde, leek hij op z’n moeder. Je weet het zelf met Barbara (Barend, televisiemaakster en de dochter van Frits, red.), met dat verschil: als zij het slecht doet, lijkt ze op jou en als ze het goed doet op haar moeder. in jouw geval hebben de mensen overigens wel gelijk.

»Mijn leven was en is superhectisch. als voetballer en later als trainer was ik veel van huis, en dan heb je alle steun nodig. En de meeste én eerlijkste steun krijg je van huis. Geloof me, er is geen gezin waar meer wordt gediscussieerd dan bij ons.»

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven