Kinderen door kinderen: 'Minicam' in 'Man bijt hond'

Er is nogal wat deernis te zien, niet alles verloopt volgens het boekje Mijn Gelukkige Kindertijd, maar aandoenlijk is hoe onbevangen er over het leven wordt gesproken. Met soms onbeholpen zinnen, maar dicht bij de essentie. Christoph Cuypers (28), Mathias De Neve (27) en Jeroen Mertens (28) zijn de twintigers die de tieners in beeld brengen.

"'Veel ouders zijn stomverbaasd: hebben jullie dát allemaal uit mijn kind gekregen?!'"

Enkele quotes

• Jeroen «Het zijn jonge gasten, vol leven, maar in dat leven krijgen ze soms toch met de dood te maken. Van een ouder, een grootouder, een vriend of vriendin.»
• Mathias «Dat is tragisch en verdrietig, maar al die diepe gevoelens... Ik hou ervan om daarover iets te maken.»
• Jeroen «Niet dat we er altijd zo bewust naar op zoek zijn. Het gebeurt soms vanzelf. Zo wilden we iets maken over een plechtige communie, maar toen bleek dat de vader van die jongen enige tijd tevoren gestorven was. Dan is het logisch dat je het dáárover hebt, in plaats van over het springkasteel of het lam in ijsroom.»
• Jeroen «Omdat hun kind de reporter is, zijn de ouders ook opener en eerlijker. Als wij zouden vragen: 'Hoe heeft uw kind de scheiding verwerkt?', dan zouden ze veeleer diplomatisch antwoorden. Maar als je eigen kind de vragen stelt, dan kan je niet beginnen te schipperen.»
• Jeroen «De béste gesprekken zijn de gesprekken die nog niet gevoerd waren. Dingen die in de lucht hingen, maar tot dan toe niet uitgesproken waren. Zoals dat meisje dat haar zus verloor, een groot gemis in dat gezin, er was zelfs een grafje in de tuin. En met haar moeder kon ze over die zus spreken, maar met de vader lukte dat amper, en dan vraagt ze hem voorzichtig hoe dat komt dat hij er zo moeilijk over kan praten.»
• Mathias «Ouders zijn nadien ook vaak verrast als ze het resultaat zien op tv. Amai, hebben jullie dat er allemaal uit gekregen?! Dat zij het binnenste van hun kinderen soms beter leren kennen door de Minicam.»
• Mathias «Het is soms wel vreemd. Het ene moment spelen we nog met de soldaatjes, en direct daarna bereiden we zo'n kind voor op een gesprek over de depressie van z'n mama. Zoals bij Tadzio en z'n broer.»

U leest het volledige interview in Humo 3685/16 op dinsdag 19 april.